De gladiatoren van JO10-2

Apotheek de Sluis

We spreken van 1 april, een druilerige dag in het voorjaar van 2017. Een dag na een zonnige en warme week; een dag waarop op eigenlijk niet loszittende veters wordt gewezen en waarop negen giganten op de plastic weide de strijd aan moeten gaan om uiteindelijk de beker te veroveren. FC Driebergen JO10-2 is op jacht.

Gezamenlijk start het om 09:30 uur in kleedkamer negen. Hongerig zitten negen voetbaldieren te luisteren naar hun trainer en coach Peter; allemaal beseffende dat met het vertrek van Danny Blind bij het Nederlands elftal aan hem getrokken zal gaan worden en dat het zomaar één van de laatste keren kan zijn dat Peter voor deze groep staat. Naast trainer en coach blijkt Peter ook analist want ook de tegenstander blijkt al geanalyseerd. De tegenstander, het eerste selectieteam van onder-de-10 van de top-amateurclub DOVO, wordt door velen veel sterker geschat maar aan schattingen doet niemand bij JO10-2 van FC Driebergen: spelers, trainer/coach noch de hondstrouwe aanhang.

Uiteraard is bekend dat DOVO een club is met een zeer goede jeugdopleiding, dat de tegenstander de eerste selectie is van deze jaargang en dat ze in een hogere competitie spelen. Ook blijkt dat de Veenendaalse lucht ervoor zorgt dat je relatief groot wordt, zeker als je ergens in 2007 blijkt: bij de tegenstanders een aantal jongens die fors boven onze jongens uittorenen. Maar hierdoor raken de nuchtere jongens uit Driebergen niet geïntimideerd; ze zetten er gewoon een tandje bij.
Vanaf het eerste fluitsignaal gaat de wedstrijd dan ook gelijk op. Beide teams komen voor het doel van de tegenstander maar er wordt niet snel gescoord. Uiteindelijk valt hij voor DOVO wel een keer goed en weten zij het net te vinden. De 0-1 staat op het scorebord en de stand blijft zo tot rust. Wat er tijdens de rust is besproken, is helaas voor niemand meer te achterhalen maar het zou voor de mooiste tweede helft van de amateurvoetbalgeschiedenis zorgen.

De tweede helft begint spectaculairder dan de eerste helft en met een enkel gelukje weet DOVO nog drie keer te scoren waardoor de verenigingsspeaker van FC Driebergen opmerkt dat de tussenstand 0-4 is. Gepokt en gemazeld in zowel de beker als in de competitie, aangemoedigd door de almaar aangroeiende schare supporters en geïnstrueerd door Peter gaan de jongens door. Al snel staat de 1-4 op het bord die wordt gevolgd door de 2-4 en de 3-4. Dan lijkt het tijd maar een minuutje blessuretijd is zeer terecht gegeven door de zeer goed leidende scheidsrechter. Dan volgt de makkelijk lijkende maar zeer goed voorbereide instructie van Peter: lange ballen naar voren. Immers, bij de voorbespreking is de zogenaamde tweede bal al besproken. En die tweede bal was deze wedstrijd vaak voor ons. En ook bij de laatste lange bal van de wedstrijd. Hij ging vooraf aan de 4-4. Direct na het middenuitnemen van DOVO floot de scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd en moesten penalty’s bepalen welk team de volgende ronde bereikt had.

Beide teams moesten er vijf nemen en helaas viel deze loterij net niet de kant van FC Driebergen op. Na de tien penalty’s was de uitslag zeven voor DOVO en zes voor FC Driebergen. Het einde van het bekertoernooi is hiermee een feit. Maar intussen lagen wel andere wedstrijden stil en stond iedereen die in een straal van twee kilometer van Sportpark De Woerd aanwezig was, wel aan het veld om de tien geweldenaren van JO10-2 toe te juichen en feliciteren met een geweldige wedstrijd en te bedanken voor dit geweldige vermaak.
Ook zwart op wit nog een keer de hartelijke dank en welgemeende felicitaties aan Mogens, Thom, Vico, Menno, Tim, Max, Matthijs, Koen, Jelle en de immer fanatieke Peter! Heren: als er een wedstrijd van het jaar gekozen wordt, zou het in mijn ogen deze moeten zijn.

En uiteraard mag niet vergeten worden dat Peter’s vaste vervanger deze week ook een training overnam: Marcel bedankt!