Driebergen op karakter naar 3 punten tegen Oranje Wit

Van der Sluijs Auto's

Afgelopen zaterdag speelde het vlaggenschip van FC Driebergen de uitwedstrijd in Elst. Elst was geen onbekende plaats voor FCD aangezien de seizoensouverture  ook al daar werd gespeeld; namelijk de winstpartij tegen de Musketiers. Dit keer stond de wedstrijd tegen Oranje Wit op het programma. Voor Driebergen de taak om te laten zien dat er geleerd is van de twee verliespartijen en weer aansluiting te vinden me de bovenste plekken.

Het is vakantietijd dus op een verdwaalde bekerwedstrijd na is het vrij rustig wanneer de spelers het sportpark binnen wandelen. De afgelopen week is er hard getraind en de zin om een goeie wedstrijd op de mat te leggen is van de gezichten van de jongens af te lezen. Naast deze zin is ook gezonde spanning af te lezen of er vandaag een basisplaats in zit, aangezien er maar liefst 18(!) man op de lijst stonden. Enkel Camiel liep als een trotse hinde met zijn borst vooruit het sportpark op aangezien hij de enige was die donderdag 20:03 uur al wist dat hij in de basis stond. Aangezien 3-4-3 vorige week niet de juiste resultaat bracht werd er dit keer gevoetbald in een aangepaste, curieuze, discutabele en zelfs gewaagde tactiek. Om te zorgen dat de tegenstanders hier niet te veel op in kunnen stellen zal ik hier niet verder op ingaan. Het heeft trouwens ook geen nut om spelers te vragen dit uit te leggen, aangezien ongeveer een kwart van het team al was afgehaakt bij de zin: Durf fouten te maken. Voor een ander kwart bleken de termen van Christiaan sowieso iets te veel van het goede dus 50% wist in ieder geval wat het plan was. Na lang wikken en wegen(denken we) komt het trainersduo Christiaan en Tijn tot de volgende opstelling.

Collin, Jesper, Ibi, Camiel, Victor, Kevin, Jelle, Michel, Lucas, Abate, Jesse B.

Waar we de vorige keer in Elst lekker werden gemaakt met een heerlijke grasmat maar toch op het kunstgras moesten, was het dit keer wel raak. Kudos aan grasmeester bij Oranje Wit, aangezien dit veld er ook verrassend goed bij lag. Na een redelijke warming up stond iedereen scherp in de kleedkamer. Christiaan waande zich voor de wedstrijd een ware Emile Ratelband door iedereen, stuk voor stuk, “en public” zoveel veren toe te stoppen dat de boys er klaar voor waren.

De eerste 10 minuten waren duidelijk voor de tegenpartij. Het is onduidelijk of de jongens last hadden van al die veren of dat er andere zaken meespeelden. Feit is dat ongeveer iedere lange bal naar voren direct gevaarlijk was. In die 10 minuten was Oranje Wit zeker 3 keer dichtbij een openingstreffer en was het te danken aan hun onzorgvuldige afronding, Collin en een verdwaald been van een verdediger dat FCD niet op achterstand kwam. Opvallend was hoe makkelijk Oranje Wit aan de rechterkant voor gevaar kon zorgen. Victor, die ongeveer meer tijd doorbrengt in de sportschool dan dat hij op bed ligt werd er aan alle kanten voorbij gelopen door een jongen die vorige week nog pupil van de week kon zijn. Onder leiding van Camiel en Ibi probeerde de verdediging uit alle macht iedereen weer in het gareel te krijgen en te zorgen dat de organisatie weer beter stond.

Nadat de eerste 10 minuten voorbij waren en de rookwolken waren opgetrokken kwam Driebergen uit zijn schulp. Onder leiding van Jelle werd er goed combinatievoetbal gespeeld. Steeds werd via het middenveld de vrije man gezocht maar bleek de eindpass toch iets te gehaast. Desondanks kwam FCD wel tot een aantal goede kansen. Het begon met een aantal schoten van afstand van onder meer Lucas, Kevin en Jesse welke helaas geen doel troffen. Jesse wist ook een goede voorzet van Michel net niet tot doelpunt te promoveren want hij schoot helaas tegen de keeper van Oranje Wit. Driebergen bleef goed combineren waarbij de rol van Jelle, Michel en Kevin vooral opviel. De drie routiniers konden elkaar gemakkelijk vinden en legde een aantal fraaie aanvallen op de mat. Helaas bleek af en toe de eindpass niet goed. Hoewel Driebergen voetballend duidelijk de overhand had bleek Oranje Wit ook nog steeds gevaarlijk met hun snelle uitbraken.

In de rust werd nogmaals de loftrompet gestoken over het balbezit van FCD. Met een aantal kleine wijzigingen zou het ook verdedigend beter moeten staan en moest de overwinning uit het vuur worden gesleept.

Zoals helaas dit jaar vaker het geval is, bleek het begin van de tweede helft aan de kant van Driebergen ondermaats. Oranje Wit kwam weer in het spel en de krachten bij Driebergen leken, voor even, weg. Dit resulteerde in een aantal kansen voor de tegenstander waarbij zij zelfs één keer scoorde welke gelukkig werd afgekeurd voor buitenspel. Wel of geen buitenspel was niet zichtbaar voor de schrijver van dit stuk, dus ik ga uit van de goedheid van de mens en zeg dat het zuiver buitenspel was. Hierna kreeg Oranje Wit nog een aantal kansen. Hun linksbuiten mocht zelfs een keer vanaf 10 meter vrij op een leeg doel mikken, maar het leek alsof hij een 2 had ingevuld op het totoformulier en de bal gelukkig voor Driebergen ruim naast schoot.

Ondertussen brengt Christiaan Jesse Mantel voor de moegestreden Kevin van Woudenberg. De kleine middenvelder had zeer veel meters in zijn benen en moest met kramp tot in zijn oorlelletje het veld verlaten. Mantel zijn eerste actie was direct een flinke schop uitdelen om de tegenaanval van Oranje Wit te stoppen. Deze schop, vanaf de Driebergse bank beoordeeld als de beste sliding van de 4de klasse, was een gele kaart waardig, maar Jesse werd gespaard door de leidsman.

Helaas is het rond de 75 min wel raak voor Oranje Wit. Bij een aanval over hun rechterkant komt de bal in de 16 terecht bij een speler van Oranje Wit die niet faalt en hen verdiend, op basis van het begin van de tweede helft, op voorsprong zet. Domper voor de jongens uit Driebergen, en Beilen.

De trainer besluit direct in te grijpen en wisselt Ibi voor Sven en Driebergen gaat vol op de aanval spelen. Dit blijkt een goede keuze. Later komt ook Marnix nog in het veld om met 4 aanvallers te spelen. FCD creeërt een handvol mogelijkheden om op gelijke hoogte te komen waarbij de debuterende Marnix een grote rol speelt. Driebergen komt op gelijke hoogte door een goede goal van spits Jesse Boomen. Wedstrijd vier en pas zijn eerste goal, dus we hebben nog wat van hem tegoed. Driebergen op 1-1

Christiaan besluit direct de boel achterin weer op slot te gooien maar wordt dit keer overruled door het team. Lees, de Capo di tutti capi van het veld besloot vol door te gaan voor de overwinning. 1-1 was immers een eindstand wat echt niet tot de verhoudingen stond, zeker op basis van het goede spel van de eerste helft. Vlak nadat er was besloten door te gaan voor de overwinning helpt de spits van Oranje Wit Driebergen een handje door te zeuren op de scheidsrechter en deze besluit om de spits twee gele kaarten te geven voor aanmerkingen op de leiding. Oranje Wit met 10 man.

Was het geluk om door te gaan voor de overwinning of een kwestie van ervaring en het spelletje lezen? Feit is dat Driebergen terecht op voorsprong komt. Marnix mocht twee keer de keeper testen. Waarbij de eerste keer de keeper een goede redding in huis had en Marnix de tweede keer de trekker niet durfde over te halen en de bal maar vlug speelde naar zijn aanvoerder. De derde keer was het dan wel raak. Een voorzet wordt niet goed weggewerkt en beland in de 16 meter voor zijn voeten. Hij twijfelt geen moment en schiet zuiver de verdiende 1-2 in voor Driebergen.

Vlak daarna was er ook nog de 1-3 van Sven. Met een steekpass wordt hij voor het doel gezet en stift de bal beheerst over de uitkomende keeper. Hij zal zeggen dat het een goal was puur op instinct. Iedereen die erbij was hoorde alles en iedereen in Elst coachen dat die bal gemakkelijk over de keeper kon. Prima goal, 1-3 en de drie punten mogen in de tas.

Driebergen liet zien dat het met goed voetbal tot voldoende kansen kan komen en behaalde een verdiende overwinning op Oranje Wit. Vooral de eerste helft werden er vele goede aanvallen op de mat gelegd. Iets wat met een kleine nuance in het spel van de voorwaartsen tot nog meer kansen zou kunnen leiden. Het verval in de tweede helft en de onrust achterin maakt dat er nog steeds voldoende werk aan de winkel is om te verbeteren. Verbeteringen die hopelijk volgende week zichtbaar zijn in de thuiswedstrijd tegen DVSA.