E1 met vallen en opstaan

Vandaag was het de tweede wedstrijd in de bekerpoule in Zeist tegen Saestum E1. Dit was een oude bekende, want hier hadden we in juni ook onze eerste (oefen)wedstrijd tegen gespeeld. Toen op een knollenveld werd het 4-4.

Bij aankomst kregen we te horen dat we op kunstgras mochten spelen. Dat was een opluchting. Daarna naar de kleedkamer, maar de tussendeur was op slot. De eerste psychologische oorlogvoering? Vanaf de eerste verdieping konden we al kijken naar de warming-up van Saestum E1 ( en de eclatante overwinning van onze F5 met 22-0!). Na de voorbespreking was het tijd voor de warming-up. Eėn van de ouders had goed gekeken naar Dafne Schippers en dus gaf hij aan dat de knieën hoger moesten bij sprinten. Coach Erik was blij met de tip en paste dit meteen toe.
Even wachten op de scheidsrechter en 10 minuten later begonnen we eindelijk met wederom veel meegekomen ouders (wordt erg gewaardeerd).
De eerste minuten waren we duidelijk sterker en Saestum kwam er maar moeilijk uit. Bij een corner van Fabian letten wij goed op en lag de bal er in: Rutger 0-1.

We bleven sterker, verdedigden goed maar speelden onrustig in de opbouw met veel lange ballen, waardoor Erik veel ballen langs zich zag gaan. Hij bleef echter goed de bal onderscheppen en liep de gaten dicht. Saestum kwam beter in haar spel en de eerste kans was pas na een klein kwartier en was meteen enorm. Met drie mannen alleen op Mart af. Die bleef echter koel en keek naar de bal. Hij redde super! Fijn zo’n sluitpost achter.
We bleven kansen krijgen met Vos, Anouar en Cas, maar waren in de afronding niet scherp.
Na ongeveer  18 minuten kregen we een vrije trap tegen, waar eigenlijk deze andersom was. Het wegwerken ging goed, maar daarna was het afwachten en alert Saestum scoorde, tegen de verhouding in, 1-1. We bleven meer op de helft van de tegenstander en rommelig spelen. De rust was dan ook welkom.

De tweede helft begonnen we scherper en vonden elkaar beter. Toen kwam de derde minuut na rust: Hidde kreeg de bal achterin, speelde Teun aan die met een strakke bal Cas aanspeelde. Eėn keer aanraken en bij de tweede een mooie voorzet, waar Stein de bal met de linkervoet ineens in de verste hoek plaatste: 1-2. Wat een schitterende aanval en goal. Zelfs coach Jorgen was even sprakeloos (en dat is uniek) en kon niet meer uitbrengen dan “FANTASTISCH DRIEBERGEN”. En dat was het. Peter (vader Mart) vond dit het teken te vertrekken (“het zit wel goed”).
We bleven met verzorgd spel aanvallen. Hidde was als vanouds geconcentreerd aan het verdedigen en was continu op de juiste plek voor de onderscheppingen. De frustratie bij Saestum leek groter te worden en het spel werd harder. De warrig leidende scheidsrechter greep niet in en liet teveel toe. Hidde werdvan achter getrapt en ging geblesseerd het veld af, Olivier kon na een trap niet verder en dus was het team even omzetten. Coach Erik kon voor de tweede keer een speler het veld uitdragen.

Saestum speelde op de counter met uittrappen van de keeper. Dit bleek succesvol. Mocht De Gea niet van Manchester United naar Real Madrid gaan hebben wij nog een alternatief, namelijk Teun. Een schot van Saestum tikt hij mooi opzij. Er was nog even twijfel of dit gebeurde binnen de “16-meter”, maar de scheidsrechter kon dit van ver af zien (?). De penalty werd feilloos benut: 2-2. Nog geen twee minuten later was het 3-2 door een beoordelingsfout bij een hoge bal. Ondanks het (onbestrafte) harde spel van Saestum bleven we voetballen en helaas ook kansen niet benutten. Saestum was effectiever en nadat Mart nog goed redde bij een 1 tegen 1, werd daarna een mooie aanval goed afgerond en stond de 4-2 op het bord. Ook Stein moest het veld verlaten door een charge, maar gelukkig was Hidde weer gereed om in te vallen om zijn plek weer achter in te nemen. Wissels hadden we niet meer.

De scheidsrechter vroeg aan de trainer van Saestum hoe lang het nog spelen was (?). De indruk door het thuispubliek werd gewekt dat het tijd was, maar coach Erik gaf meteen aan dat het nog 6 minuten was. Tijd voor een slotoffensief. Fabian had pech met alle blessures, maar offerde zich weer op voor het team en bleef achterin. Dit deed hij trouwens weer foutloos. Cas nam de positie van Stein achterin over.

Wat een klasse, als je achterstaat, de tegenstander ongestraft fors bleef spelen en jezelf als team blijft voetballen. Met captain Teun in de lead gingen we nog vol voor eerherstel. Met een droog schot zorgde Rutger 4 minuten voor tijd voor de 4-3 en 3 minuten later was het na goed aangeven van dezelfde Rutger, Anouar die de verdiende 4-4 aantekende. Teun schoot nog bijna de 5-4 binnen, maar kreeg net te weinig tijd. Een forse overtreding sloopt het enerverende duel af.

Wat een karakter mannen en in de korte nabespreking spraken coaches Erik en Jorgen vol bewondering, trots en complimenteus over het team. De morele winnaars. Een echte teamprestatie en de nabespreking werd afgesloten door een applaus van de coaches voor de spelers.

Volgende week is de laatste wedstrijd in de bekerpoule tegen Jonathan E2 en door de 3-3 van hen tegen Delta Sports E1 staan we er goed voor. Uw verslagever is er volgende week helaas niet bij en de ouders wensen graag een verslag. Hans (vader van Olivier) is bereid gevonden de pen op zich te nemen. Dank je Hans en succes / plezier.
Trots sluiten we dit verslag af.

Jorgen en Erik