Een flitsende start

Bleijenberg Financiële administratie

De winter is niet meer gekomen en zal waarschijnlijk ook niet meer zijn intrede doen, maar de winterstop is inmiddels lang en breed voorbij. Hopelijk is iedereen weer fris en fruitig begonnen aan dit nieuwe jaar.

Allereerst vanaf mijn plek een goedmaker voor dames 2. In mijn laatste blog over kampioenen vergat ik de dames te benoemen. Dit ondanks dat zij vaste supporter zijn van ons heren 1 team. Deze dames snappen in mijn beleving, als buitenstaander, waar het binnen een vereniging om gaat. Samen staan we sterk. Bij deze mijn excuses en dank voor alle support.

Het zal u wellicht niet ontgaan zijn, maar ons 1e team heeft na de winter een flitsende start gemaakt. Na een (veel te ) korte winter break moesten wij begin januari alweer aan de bak. Het jaarlijkse 7 vs 7 toernooi werd gebruikt als kick-off en tijdens de nieuwjaarsreceptie werden de handen geschud. Vol goede moed is er vanaf die week getraind, onder andere twee zaterdagen onder fysieke leiding van de mannen van, de binnenkort te openen, sportgarage in Driebergen. Deze mannen hebben laten zien dat je het minst leuke stuk van voetbal toch leuk kan maken….en uiteindelijk ga je van fit lekker voetballen meer plezier beleven.

Na dit fysieke geweld zijn we weer vol passie het veld op gegaan. De eerste wedstrijd was meteen een zware. Uit bij de torenhoge titelfavoriet VVA’71 uit Achterberg. Na een zinderende wedstrijd mochten wij de complimenten en zij de punten mee naar huis nemen. Het 2-1 verlies toonde wel aan wat een progressie ons jonge 1e team heeft gemaakt. Vooral de wil om te winnen van de koploper was aanstekelijk en past precies bij onze doelstelling. Beter willen worden, altijd in alles wat we doen!

De drie wedstrijden die volgden werden door ons vlaggenschip, soms met meer moeite dan lief was, gewonnen, wat er toe heeft geleid dat we een jumpje op de ranglijst hebben gemaakt en zelfs in de race zijn voor de 2e periode. Met name de laatste wedstrijd tegen Bunnik ’73 toonde aan waartoe we in staat zijn. Ondanks het gemis van een aantal vaste basiskrachten werd er gestreden voor elke meter. De voorbereiding van deze wedstrijd was ook een bewijs van de saamhorigheid binnen deze ploeg.

Gezamenlijk werd er ontbeten bij de ouders van Jesper van Doesburg, waarvoor veel dank. De motiverende woorden van de moeder van Jesper hielpen, want op het veld liet het TEAM zien net zo goed samen te werken als er buiten. Voetbal als metafoor voor het leven en andersom.

Zoals ik al eerder schreef hebben wij als team hogere waarden en doelen dan 1e, 5e of 8e worden. De afgelopen weken laten we zien waar dat toe kan leiden. Het mooie van dit team is dat de plotselinge hoge klassering ook niks zal veranderen. Uiteraard zal het spannend worden en weten we wellicht helemaal niet waar dit eindigt, wat we wel weten is dat wij onze “doelen” niet hoeven bij te stellen zoals dat bij veel clubs gebeurd. Plezier maken, beter worden en een echt TEAM worden zijn doelen die altijd overeind blijven voor ons!

Hopelijk zien we de komende maanden veel mensen langs de kant van het veld om samen met ons te gaan beleven waar dit mooie avontuur zal eindigen!

Ik ben benieuwd, ik hoop u ook,

Vriendelijke groeten en tot ziens,
Christiaan Hageraats
Trainers FC Driebergen 1