FCD 3 wint weer

Laagvlieger Candia’66 4 was afgelopen zaterdag op het vierde veld van de Woerd de tegenstander van FC Driebergen 3. Afgaande op het verschil in tot nu toe behaalde punten tussen beide ploegen, kon met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid worden aangenomen, dat het derde deze wedstrijd winnend zou afsluiten.

Om te winnen moet je in ieder geval doelpunten maken en dat was nou net hetgeen FC Driebergen 3 in de eerste minuten driemaal deed. De score werd geopend door homo ludens Jeffels, die daarmee bewees niet alleen maar een begenadigd morsecode tafeltenniser te zijn. In de zestien slalomde Jef zich naar de achterlijn rechts van het doel. Daar aangekomen zag hij dat de keeper op een voorzet richting Giro anticipeerde en zodoende zijn korte hoek ongedekt liet. Met een bekeken schot vulde Sjof het gat tussen paal en keeper met de bal, 1-0.

Het tweede doelpunt was voor Kroon. Rechtshalf De Bruijn stoomde op aan de rechterkant en leverde ter hoogte van de achterlijn een puike voorzet af op de rond de penaltystip opdoemende Eduard. Das Kroonfantoom nam de bal buitenkant links op zijn pantoffel en werkte de bal onhoudbaar achter de keeper, 2-0.

Het derde doelpunt kwam op naam van Giro. Candia probeerde van achteruit op te bouwen, maar verspeelde de bal aan de slim druk zettende Patrick. Schenkels had een vrije doortocht naar de goal en legde in de zestien collegiaal af op de mee opgelopen Fonteijne. Giro drukte koelbloedig af, 3-0.

En toen was de koek even op. Het derde deed een stapje terug, waardoor Candia meer ruimte kreeg. Veel kansen leverde dit niet op voor de mannen uit Rhenen, maar het lukte hen wel uit één van de spaarzame kansen te scoren. Sjoffer zette opzichtig druk en werd links op het middenveld uitgekapt. Hierdoor kreeg zijn tegenstander voldoende tijd een lage indraaiende voorzet af te leveren. Niemand van het derde reageerde op deze voorzet. Eén Rhenense aanvaller wel en hij tikte de bal achter De Laat,  3-1.

Door deze tegentreffer schrok het ingedutte derde weer wakker. Uitgeslapen werd de jacht op de vierde treffer ingezet. Geflankeerd door De Bruijn snelde Giro op het goal af. Fonteijne koos ervoor om met een soepele passeerbeweging de keeper linksom te omspelen. Ongeveer vanaf de achterlijn moest Giro vervolgens zijn zwakkere linker in werking stellen om een schot op goal af te kunnen leveren. Helaas kon zijn inzet net van de doellijn worden gered.

Even later was het wel raak voor Giro. De inmiddels voor de geblesseerde Patrick in het veld gekomen Keltie, ontfutselde de bal van een Candia verdediger en rende op het doel af. Keltie zag dat de meegelopen Fonteijne in een betere scoringspositie stond en legde de bal terug. Giro rondde vervolgens beheerst af. Een prima goal waar zelfs de grens van Candia geen buitenspel in kon ontdekken. Toch werd de goal op initiatief van de arbiter van dienst afgekeurd wegens buitenspel.

Voor rust lukte het FC Driebergen 3 alsnog een vierde treffer te maken. Cornerspecialist Jeffels nam vanaf links een hoekschop, ondertussen de namen van Kelt en Edwin prevelend. Blijkbaar had dit een bezwerend effect op de bal, want deze verdween via het rossige bolletje van Kelt en de knoestige knie van Edwin in het doel, 4-1.

De rust werd aangegrepen om de drie resterende wissels in te zetten. Voor rust was naast Kelt ook Edwin al in het veld gekomen. Nu was het de beurt aan Ali, Smit en Schaap om binnen de lijnen te verschijnen en hun kunsten in het tweede bedrijf te vertonen.

De tweede helft was minder enerverend dan de eerste helft. FC Driebergen 3 hoefde niet meer zo nodig en Candia’66 4 kon gewoon niet zoveel. Toch waren er de tweede helft enkele memorabele momenten waar te nemen.
Zo werd Keltie bijna aangevallen door een idiote Candiaer nadat hij op neutrale wijze had geïnformeerd of de brute overtreding die even daarvoor op hem was gemaakt wellicht in het strafschopgebied had plaats gevonden, versierde Bob bijna een strafschop met een val die in een moderne choreografie van Isabelle Beernaert niet zou hebben misstaan en werd Smit met open ogen op gruwelijke wijze gepoort.

Uiteindelijk werd er nog eenmaal gescoord. Na een lange periode van Driebergs balbezit, ontving Smit links van de zestien de bal. Marcel tikte de bal door naar spits Ali, die zich ter rechterzijde van hem bevond. Mani nam de bal aan, draaide doelgericht richting goal en haalde onhoudbaar uit in de linkerhoek, 5-1.

Een eindstand waar beide partijen uitstekend mee konden leven. De mannen uit Rhenen waren zelfs zo blij met hun nederlaag dat ze tijdens de derde helft in de FC Driebergen kantine uit volle borst verschillende onverstaanbare liederen ten gehore brachten.

Opstelling: M. de Laat, B. Te Laat, T. Wieringa (K. van Daatselaar), B. von Giesen (D. Kooi), K. van Daatselaar (M. Schaap), D. Kooi (E. Schenkels), R. de Bruijn (E. Kroon), E. Kroon (M. Smit), L. Fonteijne (A. Mani), P. Schenkels (G. Onwezen), J. Veenendaal (L. Fonteijne)