Heroïsche strijd E1 in natte thriller met twee gezichten

De laatste wedstijd in de tweede fase was tegen De Bilt. Om nog aanspraak te maken op de tweede of derde plaats was winst van belang. Vos vond het geen probleem om wat later te komen. Papa Vos had de mail niet helemaal goed gelezen van onze teammanager. Waar vorige week de vaders in de meerderheid kwamen aanmoedigen, hadden de moeders nu het stokje overgenomen. Zij gingen er eens lekker voor zitten op de (droge) tribunes.
Het weer voorspelde niet veel goeds: donker, grauw, harde wind en stromende regen. De warming up ging goed, maar vanaf het begin waren we er niet bij. De Bilt begon actief en wij gaven veel ruimte weg. Van achteruit werd opgebouwd en via één keer raken werden de voorhoede spelers gevonden. Dit was een aanval die we al vaak hadden gezien. Helaas was het niet ons team, maar De Bilt.

We kregen geen grip op het spel en een aantal spelers kregen ook meer last van de koude wind en regen. Fabian was sneller dan zijn tegenstander, zodat hij ternauwernood voorkwam dat de bal in de lege goal werd geschoten. De Bilt was niet scherp in de afronding en dus bleef het gelijk. Hidde werkte hard en was scherp achterin. En ook Rutger, Teun en Cas liepen veel. Olivier leek veel last te hebben van de regen en zat niet helemaal in de wedstrijd. We waren niet gelukkig in onze passes.
Na 21 minuten was een mooie steekbal, die de linkerspits alleen voor de keeper zette. Hij faalde niet: 0-1. Een minuut later kregen we ons eerste kans, maar het schot van Rutger stuiterde over. Weer een minuut later was het 0-2. Een mooie actie aan onze linkerkant met een schot, die uit een onmogelijke hoek er in ging. We waren aangeslagen en De Bilt wilde voor rust de beslissing forceren. Met een kopbal werd de derde treffer en de ruststand bereikt van 0-3. Uw verslaggever was ook de kluts kwijt. De regen had zijn aantekeningen volledig verwoest. Er was ook weinig moois om over te schrijven en te onthouden.
Voor het eerst gingen we in de rust terug naar de kleedkamers. Even uit de regen en de mannen opladen voor de tweede helft. De nadruk bij de bespreking is beleving door iedereen en laten zien wat we kunnen. Als team zijn we ijzersterk en dat hebben we onvoldoende laten zien in de eerste helft. We kwamen enthousiast de kleedkamers uit. De regen was minder en het was wat lichter. Een teken?

Vanaf de eerste minuut zagen we een andere E1. Overrompelend trokken we ten aanval en ook de moeders lieten zich horen op de tribunes. We vonden elkaar weer beter en De Bilt werd in de verdediging gedrukt. Na de doeltrap van de keeper werd er nu wel meteen druk gezet en werd de bal onderschept door Teun. Hij speelde Erik aan, die Rutger wist te vinden. Zijn schuiver ging tegen het net: 1-3 in de 4e minuut. Een minuut later was het weer Rutger, die nu voorlangs schoot. Het vertrouwen groeide. Een counter leidde tot een kans voor De Bilt, maar Mart redde knap op het schot. Hidde en Fabian, hielden achter de boel goed gesloten en zetten keer op keer de volgende aanval op. Teun en Erik namen het middenveld over. Rutger werd in stelling gebracht, maar zijn schot werd gered door de keeper. Vos was alert en scoorde in de 12e minuut de 2-3.
De Bilt kwam er nu echt niet meer uit en we voelden dat er meer in zat. Elke opbouw van achteruit via doeltrap of keeper werd meteen beantwoord met druk zetten. Dit leidde tot kansen voor Anouar, Cas, Rutger maar nog niet de gelijkmaker. In de 17e minuut was Hidde die weer ens goed een tegenaanval onderschepte en Stein goed vrijspeelde aan de zijkant. Hij schoot mooi in, maar de keeper redde nog. De rebound was voor de alerte Rutger: 3-3!
Een minuut later leken wij meteen door te drukken. Vos werd door Erik goed alleen voor de keeper gezet, maar zijn schot ging naast. De drive naar voren was groot, want we wilden nu ook de volle winst. Soms wat te enthousiast, want er stonden een paar keer drie aanvallers tegen twee verdedigers. Hidde en Fabian, waren echter niet van plan nog kansen weg te geven.

We hadden deze week voor het eerst geoefend op een ingestudeerde corner. Die kwam nog niet uit de verf, maar de corner van Cas in de 20e werd door Rutger hard op de lat kopt. Twee minuten later was een fantastische pass van Stein, die Rutger de kans gaf om te scoren. Hij faalde niet en de en zijn derde was de 4-3. De regen voelden onze mannen ineens niet meer. De laatste minuten was het knokken, waarbij geen kansen meer werden weggegeven en onze kansen van Anouar en Vos niet werden benut. Het verlossende eindsignaal leidde tot een explosie van blijdschap en een groepsknuffel.

Supertrots stonden ook de coaches er bij. Een geweldkge prestatie in de tweede helft. Niet onze beste wedstrijd, maar collectieve inzet leidde tot deze overwinning.

Groet Jorgen en Erik