Houten maatje te groot voor ZA2

In een alles-of niets-wedstrijd heeft Houten de heren van het Tweede met 1-5 verslagen. De aanstaande kampioen was op alle fronten beter. Geen schande aangezien de heren uit Houten een hoger niveau gewend zijn. Wel enorm jammer, omdat er lang en met veel passie naar deze wedstrijd is toegeleefd. De 0-0 in de uitwedstrijd gaf bovendien het vertrouwen op een goed resultaat.

De voorbereiding

Na een week intensief trainen is het zover en de volgende 11 krijgen een basisplaats: Bryan, Maarten, Jeroen, Marco, Victor, Marijn, Maurice, Albin, Mike, Jeffrey en Elmar. De wissels bestaan uit Mo, Jens, Bagdad, Miquel en Jelle. Erik pakt het vlaggen op (waarvoor dank).

Ben heeft als strijdplan om één van hun gevaarlijke middenvelders continu te volgen. Daarvoor moet Albin zich opofferen en de hele wedstrijd bij hem blijven. In balbezit moeten Mike en Marijn voor diepgang zorgen aan de zijkanten.

Enige smet op de voorbereiding kunnen we op het conto van Ferry schrijven. De assistent-trainer had iedereen uitgenodigd voor een feestje bij hem thuis later die dag. Echter, vlak voor de wedstrijd meldt de jandoedel dat het niet doorgaat. Daardoor moest Marco al het bestelde vlees retourneren, Bagdad alle vrouwen teleurstellen en Mike zanger Rinus afzeggen. En dat allemaal nog vlak voor de wedstrijd!

De eerste helft

Houten gaat furieus uit de startblokken en creëert in de eerste 10 minuten drie kansen, waarvan één hele grote. Deze wordt goed gepakt door Bryan. Van minuut 10 tot 20 ligt het spel veel stil door een reeks buitenspelgevallen. Hier is Houten het duidelijk niet mee eens en ze raken even van de leg. Daarvan profiteert Driebergen: een goede steekpass van Mike op Elmar wordt beheerst afgerond. 1-0! Elmar heeft de smaak te pakken en doet nog een poging van afstand. De bal belandt echter naast het doel.

Na de broodnodige drinkpauze gaat het mis. Allereerst passeert de gevaarlijke middenvelder van Houten op speelse wijze Marco en Albin. Laatstgenoemde trekt aan de noodrem en haalt de Houtenaar in de 16 onderuit. Penalty. Deze wordt onberispelijk binnengeschoten. 1-1.

Vervolgens komt Houten met 10 man te staan door een opstootje. Een speler moet er 10 minuten uit met een gele kaart. Dan denk je: hier moet Driebergen van kunnen profiteren. Maar niets is minder waar… het is Houten dat toeslaat. Een lang onderweg zijnde corner belandt bij een vogelvrije Houtenaar die niet nadenkt en verwoestend uithaalt. De bal vliegt buiten bereik van Bryan in de kruising. 1-2. Nog geen minuut later countert Houten erop los na slordig balverlies en staat het 1-3.

Nog voor rust vallen er drie kansen te noteren. Twee voor Houten (één op de lat en één redding Bryan) en één voor Driebergen (Victor kopt een corner voorlangs). Dan is het rust en moet er een wonderplan uit de hoge hoed worden getoverd. Het plan is alles of niets en…

De tweede helft

…het is na één minuut duidelijk dat het niets wordt. Houten zet weer een counter in en de eindpass op de rechtsbuiten is geen buitenspel. De Houtenaar twijfelt niet bij de afronding en zo staat het 1-4. De Driebergse kopjes gaan logischerwijs hangen en Houten krijgt nog een enorme kans. Deze gaat voorlangs. Dan laten ze de teugels iets vieren en krijgen Mike, Jens en Albin nog kansen. Deze worden niet benut en dan is het Houten dat nogmaals toeslaat. 1-5.

Het laatste half uur is een formaliteit. Elmar trakteert het in grote getale aanwezige publiek nog met een volley op aangeven van Jelle. Net over. Verder valt er weinig te melden en zo is de kampioensdroom van Driebergen definitief in duigen. Het 30+ team kan twee weken gaan rusten alvorens ze het mogen opnemen tegen Hercules op zaterdag 12 mei. Lekker het seizoen uitvoetballen en hopen dat we nog 2e kunnen worden achter Houten.

Bedankt Johan voor de foto’s.