JO10-1 verliest ‘op’ Schiphol

Thesio

Zaterdag niet al te vroeg op pad naar Badhoevdorp. De tegenstander, Pancratius, bleek het speelveld bijna op Schiphol te hebben. Met een tijdelijk vervangend coach zat de moed er goed in. Eenmaal aangekomen was het even zoeken, maar iedereen was zeer bijtijds op het speelveld aanwezig.

Direct na de aftrap was het al raak, maar dan in negatieve zin. Pancratius brak door en scoorde de 1-0 al binnen een minuut. Driebergen liet de koppies echter niet hangen en men speelde een verdienstelijke 1e helft, ondanks dat het met rust 4-0 stond voor Pancratius.

Pancratius had veelal hetzelfde concept. De keeper kreeg de bal uit en begon te dribbelen. Men hoopte dat de spits van Driebergen zou komen inlopen waarbij de laatste man van Pancratius opschoof naar het middenveld. Dat gebeurde ook en de keeper van Pancratius kon simpel inspelen, waarna de laatste man het middenveld van Driebergen kon oversteken en Bas dus als laatste man van Driebergen tegen twee man kwam te staan. Voor hem niet echt fijn, maar Driebergen bleef strijden.

Kennelijk kwam er een peptalk in de rust, want na rust begon Driebergen zeer goed de achterstand in te lopen. Eerst kreeg Bas achterin de bal en ik vermoed dat hij vaak naar oude filmpjes van Maradona heeft gekeken. Na een geweldige solo van achter naar voren, waarbij hij 4 man passeerde, schoot hij de 4-1 binnen. Niet lang daarna kreeg onze snelle linksbuiten Tristen het op zijn heupen. Met zijn snelheid liep hij de hele achterhoede zoek en schoot de 4-2 binnen. Vervolgens liet ook Abel zich niet onbetuigd. Weer was het Tristen aan de linkerkant die een bal haalde waarvan iedereen dacht dat die niet te halen was en achter zou gaan en Tristen gaf ‘m prachtig voor. Abel stond gereed en rondde bekwaam af. 4-3. Het zou toch niet?

Helaas niet inderdaad. Na de wissel van Bas en Tristen kreeg Driebergen de grip niet meer en liep Pancratius toch uit tot 6-3. Hoe spijtig was dat? Langs de lijn hadden wij allemaal het gevoel dat er meer ingezeten had deze pot. Jammer, jammer.

Op naar volgende week mannen!”