Ondanks pingelmisser winst voor Zondag 2

In hoeverre kun je je lichaam uitputten met een nachtje hakken en zagen? Wanneer stap je in gedurende een bitcoin hausse? Moet je elke obscure ziekte willen verzekeren en is dat financieel op te brengen? Waar gaan we naartoe met het jaarlijks uitje?

Dit zijn enkele van de vele gevarieerde onderwerpen die op een doordeweekse donderdag de revue passeren. Gegarneerd met een hapje en een sapje pakt de derde helft doorgaans lang en gezellig uit. Opvallend was dan ook de constatering in de rust van het treffen bij Roda ’46 (1-0 achterstand), dat we gedurende de vele avonden het “voetballen doen we zo”-handboek nog niet volledig hadden doorgenomen. Sterker nog: het hoofdstuk “hoe speel je 4-3-3 tegen een 4-4-2 tegenstander” was kennelijk nog nooit ter sprake gekomen.

En dus voetbal je als los zand. Loopt de wederom herstelde Bannink zich weer het schompes, schudt Verhoeff regelmatig meewarig het hoofd over zoveel onnozel balverlies en kijkt De Bruin of hij een brommer kan lenen om de diepgaande opponent bij te houden. Iedereen maakt veel te veel vuile meters, omdat de organisatie voortdurend uit het lood wordt gelopen door de tegenstander.

Gelukkig bleek de tussenstand de eer te na en werd na de thee feller op de bal gejaagd, eerder aangeboden en harder gewerkt. Bakker F. verloste zichzelf van een vastzittend remblok en trapte op het gaspedaal. Afjagend klutste de bal tweemaal voor zijn voeten, waarna Kemal met een subtiele voetbeweging de bal voor de voeten van Bannink presenteerde. Arjan wist wel raad met dit buitenkansje en schoot in de verre hoek raak: 1-1.

Enkele minuten later kreeg Zondag 2 een strafschop toegekend. U, wij en de gehele voetbalwereld denkt dan: dat wordt 1-2 door Adema. Maar Aadje (ik ging de hele nacht uit mijn plaatje) verkeerde nog in een ‘bad trip’, want hij had vanaf het beginsignaal nog geen enkele keer thuisgegeven. En dus liet hij Stoltenkamp de penalty nemen. Stollie ging zichzelf verrassen door de bal, die hij volgens eigen zeggen altijd rechts van de keeper schiet, nu eens links van de doelman te schieten. Dat lukte niet, waarna de vraag rees wat Remco sowieso in de vijandelijke zestien te zoeken had. Dergelijk desertie had de in de Schotse Hooglanden bivakkerende, de Koning fêterende Veltman, nooit toegestaan. Maar ja, roeien doe je met de riemen die je hebt, en dan blijkt Bies wederom een berepot op de mat te leggen, ditmaal als libero, dus met de multi-inzetbaarheid van de spelers zit het wel snor. Al is een strafschop nemen toch niet voor iedereen weggelegd.

Ondanks de pingelmisser ging Zondag 2 onverdroten voort. De doorploegende Fedde was wederom betrokken bij een balverovering, waarna het speeltuig via zijn broer Lambert bij Adema terecht kwam. Een lucide moment was genoeg voor de Carlos van Driebergen: mik-prik-raak (1-2).

Niet lang daarna verslikte de boomlange nummer 33 van de thuisploeg zich, waarna Verhoeff de diepgaande Bannink iets te hard op weg stuurde. Het doorjagen van Arjan was echter genoeg om de Roda-keeper tot een blunder te forceren. Hij kwam uit en schoot de bal door het midden weg, prompt voor de voeten van Lambert. De 25-meter in-een-tijd genomen lob werd onderweg al genoteerd op het scorebord, de eindbestemming was evident: 1-3.

Roda ging va banque spelen. Nummer 33 ging naar voren en wilde koste was kost zijn glippertje goedmaken. Daar had Stoltenkamp ook last van en ging hard door (zonder iemand te raken, overigens) op nummer 24. Deze gaf een nummertje Italiaanse operette weg, kermend alsof zijn enkel niet langer onderdeel was van zijn onderbeen. De scheidsrechter bleek collegiaal genoeg om Stollie van geel te voorzien. Met tien man tien minuten lang aanval na aanval van Roda afslaan, dat was nog geen sinecure. Maar stand-in keeper Jacobsen deed wat van hem werd verwacht. Met kunst-, maar ook stijlvol vliegwerk werd de zege mede veiliggesteld door de Save van Dave (hieronder op de foto’s van Johan Prins te bewonderen).

Het slotakkoord werd door onze eigen FB7 ingeluid en afgemaakt. Hij won in een counter het duel om de bal, bediende Adema die vervolgens weer breed legde op Bakker F. BAM! 1-4.

Deze hobbel werd door de volgende sherpa’s mede bedwongen: Van Elst, Van der Grift, Hoevers.