Puntje voor Zaterdag 3

Terwijl Jaap met pech langs de A27 stond, begonnen de mannen van drie op sportpark de Westmaat aan hun uitpot tegen het zevende elftal van sv Spakenburg. Met redelijk verzorgd positiespel en een frisse instelling trok FC Driebergen het initiatief gelijk naar zich toe. Dit resulteerde in een tiental veelbelovende aanvallen, die helaas allemaal tot hoekschop werden verwerkt. Veel gevaar wist het derde uit deze corners niet te stichten, want verder dan een paar afstandschoten uit rebounds en een te hoge kopbal bij de tweede paal van Schenkels kwamen de Driebergenaren niet.

Het ongetwijfeld bevrijdende doelpunt moest dus maar op een andere wijze gepot worden. Bijvoorbeeld via een onnavolgbare bevlieging van Das Kroonfantoom. Door het centrum van de Spakenburgse verdediging stuurde Van Amerongen Kroon diep. Eduard kreeg op Pipoiaanse wijze de bal mee en worstelde zich met enkele belagers in zijn rug de zestien in. Hier werd Kroon wat tijd geboden om rustig een hoek uit te kiezen en de bal beheerst langs de wanhopig uitkomende keeper in het doel te schuiven. Kroon presteert echter beter onder meer druk en vanuit benardere posities, waardoor de aan hem gegunde tijd en ruimte verspilde geschenken bleken. Das Kroonfantoom werkte de bal tegen de kansloos geachte keeper en ook in de rebound lukte het hem niet de bal tegen de touwen te schieten.

De rest van de eerste helft bleef het lachende derde naarstig op zoek naar de openingstreffer, maar ondanks het inbrengen van de eindelijk gearriveerde smitfitte Smit (Marcel had wat vertraging opgelopen, omdat hij zich bij een prenatale fotoshoot wat langer dan gepland van zijn meezwangerende kant had moeten laten zien) voor de vermoeid ogende Arjan, kwam FC Driebergen 3 niet tot scoren. Omdat voorstopper Mark zo solide verdedigde als de fundering van een off-shore windmolen, laatste man Edwin een ongeƫvenaarde robuustheid aan de dag legde, keeper Jeroen waar nodig uitstekend meevoetbalde en beider backs Meyer en Schaap verdedigden zoals backs betaamt, kreeg Spakenburg 7 geen enkele noemenswaardige kans. Als een op drift geraakte palingkotter stevende de wedstrijd dan ook lijnrecht op een 0-0 ruststand af.

Op slag van rust gebeurde er echter iets, waardoor de theepauze een stuk langer dan gebruikelijk duurde. Bij een voorwaartse actie werd Kevin uit balans gebracht en terwijl hij al struikelend viel, botste hij met zijn nek en hoofd vol tegen de heup van een inkomende Spakenburger aan om vervolgens head first tegen het stugge kunstgras te smakken. Vd Burgt verloor even zijn bewustzijn en toen hij weer bijkwam kon hij zich nauwelijks bewegen en gaf aan pijn in zijn nek te hebben. Het zekere werd aldus voor het onzekere genomen en na een kort onderzoekje door de verzorger van Spakenburg 1 werd een ambulance opgeroepen. De ambulancebroeder en fotogenieke ambulancezuster constateerden gelukkig dat Kevin geen nekletsel had, maar dat hij nog wel even nader onderzocht moest worden in de ambulance. Uiteidelijk bleek Kevin een lichte hersenschudding aan de botsing met heup en kunstgras opgelopen te hebben.

De mannen van drie waren met hun gedachten vooral bij het welzijn van teamgenoot Kevin en Spakenburg 7 vond het vandaag wel best, waardoor de tweede helft als een salonremise voorbij ging en de wedstrijd eindigde met de stand waarmee deze ook begonnen was, 0-0. Een uitslag waar iedereen behalve Kroon zich wel in kon vinden.

Opstelling: J. vd Brink, A. Meyer, M. van Wijngaarden, E. Schenkels, M. Schaap (R. Zeele), J. Marik, K. vd Burgt (M. Schaap), E. Kroon, M. Hoevers, M. van Hoof, A. van Amerongen (M. Smit)