Spektakel op een bijveldje in Den Dolder

Banner Balkan Restaurant

Zaterdag 3 is de competitie sterk begonnen met negen punten uit drie wedstrijden. Er wordt dus vol vertrouwen afgereisd naar Den Dolder, waar de vierde competitiewedstrijd plaatsvindt. Tegenstander is DOSC 3, een team waar we veel informatie over hebben dankzij onze Pim; de middenvelder heeft namelijk een aantal (achter)neven die daar spelen, en dat zijn niet de minste. Vorig seizoen maakten ze furore in de reserve 4e klasse, waar monsterzeges meer regel dan uitzondering waren. Driebergen is dus gewaarschuwd!

De reis naar Den Dolder brengt ons langs de welbekende Macdonalds bij Huis ter Heide. Bij het stoplicht naast de Mac wachten Rook, Evers en Albin op het groene licht om weg te blazen met Rooks hypersportieve familiewagen. Albin werpt nog even een blik op het terrein van de Mac, wonderend dat hij daar ook had kunnen zitten met een flinke Big Tasty tussen zijn tanden… tot hij plotseling opspringt, want hij ziet twee teamgenoten uit de McDrive rijden. Het zijn Ibi en Kevin! Nog ff lekker Maccie pakken, zo vlak voor de wedstrijd. En gelijk hebben ze!

Eenmaal bij DOSC aangekomen, waar we door een jeugdteam worden bekogeld met snoepjes (ja, écht!), maakt leider Cees de opstelling bekend: Evers, Jelle, Ibi, Bjorn, Arjan, Kevin, Michel, Pim, Mazlum, Bagdad en Jef mogen het laten zien. Kevin vindt echter dat een ander aan de beurt is om in de basis te starten. De middenvelder overlegt met Cees en staat zijn plekje af aan Albin. Een mooi gebaar van de kleine generaal. De overige wissels bestaan uit Elmar, Rook, Mo en Miquel.

DOSC gaat flitsend van start. De bal gaat snel rond en tegenstanders worden eenvoudig gepasseerd. Het ontbreekt net steeds even aan de eindpass, die onzuiver is en waar Driebergen hoop uit put. Maar plotseling wordt er achterin een fout gemaakt. Het is Jelle (die dit zelf als eerste toegeeft) die slecht uitverdedigt en zijn directe tegenstander, een rappe linksbuiten, is niet meer in te halen en schiet binnen. 1-0.

Gaan de koppies bij Driebergen dan direct hangen? Ik dacht het niet. Na de achterstand laat het 3e zien over veerkracht te beschikken. Gaat er een balletje mis? Dan staat er gelijk een positieve oppepper klaar van een teamgenoot. Dit geeft spelers vertrouwen, waardoor iedereen in de wedstrijd groeit. De bal gaat steeds sneller van voet naar voet, en positiewisselingen gaan sneller dan met het blote oog te volgen is. Dit resulteert in prachtige aanvallen, en bij één van de pareltjes krijgt Mazlum de bal in de 16. Zonder aarzelen schiet de middenvelder binnen. 1-1! Kort daarna een afgeslagen corner die door Pim opnieuw ingebracht wordt. De bal komt bij Albin die ‘m verkeerd aanneemt, maar ook weer goed, want hij valt pardoes voor de voeten van Bjorn. De verdediger schiet overtuigend binnen. 1-2! Na de voorsprong ontstaan nog een aantal kansen, zoals een schot vlak voorlangs, maar ook DOSC blijft gevaarlijk met snelle uitbraken.

Dan belanden we in wat rustiger vaarwater. De bal gaat rustig rond. Zo rustig zelfs, dat Jef een bal wel heel casual wil terugspelen op de verdediging. De aanvaller raakt de bal IETSJES verkeerd. Het speeltuig reikt ongekende hoogten en belandt tussen verdediging en keeper. Gelukkig is sluitpost Evers alert en kan de bal nog nét voor de Dolderse spits het figuurlijke stadion uit jagen. Driebergen is wakker en schroeft het tempo maar weer op.

De aanvalsdrift en het optimisme van Driebergen is flink. Zó flink zelfs, dat DOSC besluit op de counter te loeren, resulterend in twee enorme kansen. Bij de eerste wordt Evers vanaf een meter of 25 onder vuur genomen. De bal lijkt over te gaan, maar plotseling krijgt het speeltuig een eigen wil en daalt pijlsnel richting doel. Gelukkig is de lat het reddende engeltje, de bal komt terug het veld in en valt precies goed voor Driebergen om weg te werken. Bij de tweede kans heeft Driebergen minder geluk. Na balverlies voorin wordt direct de nummer 10 van DOSC gezocht. De spelmaker, die al geruime tijd met lange ballen aan het strooien is (net zoals Rook dat ook kan), geeft de bal precies goed mee aan de spits, die op zijn beurt precies op tijd vertrokken is. De pass en loopactie hebben iets weg van de pass van Pirlo op Balotelli tegen Duitsland. U weet nog wel: toen Balotelli scoorde, zijn shirt uitdeed, spieren aanspande en heel boos keek. Gelukkig houdt de Dolderse spits het alleen bij het scoren… 2-2.

Dit is best wel een spannende stand, zo vlak voor het rustsignaal. Albin, die toch al een beetje zenuwachtig is, speelt zonder tegenstander in de buurt de bal keihard naar de vlakbij staande Bjorn, die zich een hoedje schrikt! Iedereen moet er om lachen, de scheidsrechter besluit af te fluiten en Cees haalt Albin er voor de tweede helft maar af. “Kom maar efkes wisselen, jongen.” Kevin komt er voor hem in.

Leider Cees wil ook adjudant Rook inbrengen. Echter, de verdediger, die de eerste helft verdienstelijk heeft staan vlaggen, heeft een pijntje aan zijn knie opgelopen, waardoor hij niet inzetbaar is. Gelukkig is Rook van Santen wel in staat om de te blijven vlaggen. De overige wissels mogen na de rust warmlopen, om er rond de 60e minuut in te komen.

De tweede helft probeert Driebergen lekker door te voetballen. Liefst met flitsende combinaties, en soms gaat het even wat stroever. Een verkeerd balletje leidt ertoe dat Bjorn links van de 16 moet ingrijpen; hij werkt zijn tegenstander tegen de grond. De hieruit volgende vrije trap wordt hard ingebracht. Bagdad staat in de muur en verandert de bal iets van richting, en in de kluts erachter weet de bal via een Dolderse en Bjorn onfortuinlijk het net te vinden. 3-2.

Wederom laat Driebergen de koppies niet hangen en gaat er vol voor. De rest van de tweede helft staat DOSC met negen man achter de bal. Jef en de inmiddels ingevallen Elmar houden het speeltuig steeds goed vast voorin, en de bijsluitende middenvelders krijgen mogelijkheden. Zo wordt Mazlum met een steekpass weggestuurd, maar is net iets later bij de bal dan de keeper. Kort daarna een mooie steekpass van Kevin op Bagdad, maar ook nu weer de keeper die goed zijn doel uitkomt. Zo lijkt de Dolderse sluitpost zijn team er doorheen te slepen…

Dan wordt het spel grimmiger en volgt er een opstootje. Mazlum, die een hele goeie wedstrijd op de mat legt, krijgt wat lelijke woorden naar zijn hoofd geslingerd. De creatieve middenvelder is hier niet van gediend en besluit verhaal te halen. En dat doet ie met een ongekende sprint, waar het hele team nog steeds vol verbazing over is. “Wat is die gozer snel,” aldus Michel, die hem volgende wedstrijd graag in de spits ziet.

Helaas krijgt Mazlum geel voor zijn reactie. Driebergen moet met nog 10 minuten op de klok met 10 man verder. Dit weerhoudt de vrienden van 3 er niet van om te blijven aanvallen. Een reeks vrije trappen rond de 16 is het gevolg, maar pogingen van Jef en Kevin vinden geen doel. Eén van de overtredingen van DOSC bestaat uit lelijk natrappen op Pim, waar ook best een kaartje voor gegeven had mogen worden.

En dan.. kort achter elkaar, wordt Driebergen twee penalty’s ontnomen. Bij de eerste wordt Jef opzichtig naar de grond getrokken. En de tweede is nog duidelijker: meer hands dan dit wordt het niet, scheids. Helaas wuift de leidsman beide 100% strafschoppen weg, wat jammer is, want hij floot verder een uitstekende wedstrijd.
Is het dan voorbij? Gaan we verliezen? Nog één aanval dan, de bank houdt zijn adem in. Jef houdt de bal meer dan 30 seconden vast voorin, wachtend op die ene loopactie. Hij passt de bal naar Elmar, die op zijn beurt de naar de achterlijn snellende Kevin vindt. Die trekt de bal hard en laag voor en…. Daar is Miquel!!! Het fitnessbeest tikt de bal in de aller laatste seconde binnen! 3-3 en dit is tevens het eindsignaal. Voor de derde wedstrijd op rij dat er gescoord wordt in de absolute eindfase. Een pluim voor de mentaliteit om te blijven vechten voor dat doelpunt.

Na de wedstrijd roept de activiteitencommissie alle spelers bij elkaar. Mike, Arjan en Bjorn hebben cadeautjes voor de newborns van Evers en Mazlum geregeld. Een mooi gebaar, en veel speelplezier met die kleintjes jongens!

Tot de volgende keer! Hopelijk mogen we snel weer de kunstmatige wei betreden en mooie, lachwekkende, tranentrekkende dingen laten zien. Tot dan!