Spierpijn door billenknijpen bij staf koploper ZA2

Afgelopen zaterdag speelden wij onze 2e thuiswedstrijd. Onze vorige wedstrijden waren met het bekende “billen-knijpen” gevoel aan de zegekar gebonden maar de staf zou nu wel eens een wedstrijd willen zien zonder problemen en met een klinkend resultaat.  Vanaf het 1e moment dat de achteraf goed fluitende arbiter Verhoeff, op zijn fluit blies leek het erop dat onze wens zou uitkomen.

Na 3 minuten ging Maurice (voor intimi Mau) alleen op de keeper af en tikte met zijn punt de 1-0 op het nieuwe scorebord. 3 minuten later was het Elmar(intimi zeggen El) die de 2-0 op het scorebord liet verschijnen. Dit was gezien het spel wat onze jongens op de mat lieten zien geheel terecht. Met M&M op onze flanken hebben wij niet alleen snelheid maar ook geslepen jongens die de verdediging van Vreeswijk vaak het nakijken liet. Voor de 3 man en de paardenkop die de wedstrijd stonden te kijken (dit moet u niet te letterlijk nemen)  was het een vermakelijke wedstrijd waarbij de zon ook heerlijk aanwezig was.

80% balbezit en overduidelijk wie er moest winnen sloeg toch weer het  “billen-knijpen”  toe. Vanuit het niets scoorde Vreeswijk  de 2-1. Dit was tevens de ruststand. Net als vorige wedstrijden voelde dit niet goed. In de kleedkamer hebben wij (Gert en ondergetekende)  de jongens benadrukt vooral simpel te blijven voetballen en geduld te hebben vanwege de vele kansen die wij hadden gehad maar ook zouden krijgen.

Dit bleek de juiste snaar  te hebben geraakt want 20 minuten later hadden wij door Elmar de 4-1 op het scorebord getoverd. Dan denk je, dat gaan wij even lekker uitspelen. Nou daar denken  de heren van het 2e toch heel anders over.  Elkaar moeilijke ballen inspelen (op zakhoogte) , voor een ander gaan denken (Oh ik dacht dat je diep ging), gepingel in de eigen 16  en nog meer van dit soort  “billen-knijpende” acties.  Je nekharen gaan overeind als je ziet hoe men voetbalt  wanneer er een royale voorsprong op het scorebord staat. Het geklungel  resulteerde in een 4-3 eindstand waarbij Vreeswijk geen enkele kans heeft gehad maar wel 3 x mocht scoren. Maar met een half volle glas moeten we toch constateren dat we hebben gewonnen en dat het dik en dik verdiend was en daar kunnen wij als staf(ook al hebben wij spierpijn in  de billen) goed mee leven. Met 9 uit 3, telkens met 1 goal verschil winst, is Zaterdag 2 nu alleen koploper.

Kan mij voorstellen dat u niet alles geloofd van wat ik hier schrijf maar gelukkig hebben we de foto’s nog.