Sprookjes bestaan niet…..of toch wel?

Thesio

Een verhaaltje dat ook voor onze jongste fans geschikt is……

Een sprookjesachtige voorstelling op zondagmorgen bij FC Driebergen. Een in wit gehuld vel  4, het nat van dauw glinsterend aan de schoenen en een team spelers en begeleiders waarvan er een paar zo als sprookjesfiguur zouden kunnen doorgaan.  Ik zou geen namen durven noemen. Nadat het tafereel door onze eigen Prins (op het zwarte krukje) op de gevoelige plaat was vastgelegd kon het verhaal beginnen.

Er was eens….. een wedstrijd tussen FC Driebergen zondag 2 en AFC Quick 1890 5. De 11 rovers uit Amersfoort begonnen voortvarend en creëerden een aantal goede mogelijkheden, maar troffen geen Driebergs doel. Tot opluchting van onze lieve kleine kaboutertjes (Fenna, Bart, Tessa en Maud) die ons vrolijk dartelend stonden aan te moedigen langs de frisse weide. Eigenlijk vanuit het niets, alsof er elfenstof werd gestrooid, scoorde FC Driebergen zondag 2 de 1-0 voor de Koene ridders. Fred liep op zijn zevenmijlslaarzen langs de zijlijn en bediende Aadje- boef- repelsteeltje  op maat die beheerst als altijd de messcherpe counter  afrondde. Het begon te stormen, te wervelen en te bliksemen. Mo de vliegende fakir liet met een ziedend schot de keeper van de rovers uit Amersfoort kansloos en later scoorde onze eigen huislaaf de 3-0 door een sprookjesachtige aanval koeltjes af te ronden. Al na een minuut of veertig leek het te gaan afstevenen op een; “…..en ze leefden nog lang en gelukkig”. Dat een Amersfoorts duveltje uit een doosje fluweelzacht  de 3-1 binnen lobte (hoewel zijn medespelers er een mislukte voorzet in zagen, wat een gruwelijke slechteriken) leek slechts voor de statistieken van belang. Vooral omdat ons repelsteeltje kort na rust, wederom zeer beheerst, de 4-1 in de lange hoek schoof.

De wind draaide, het werd aardedonker, guur en ons sprookje veranderde in een griezelig verhaal wat zijn weerga niet kent. De rovers uit Amersfoort kregen honger en denderden over ons heen met reuzenpassen. Met een spits vergelijkbaar met de tovenaar van tatabanya voorop in de strijd kwamen de rovers in het rood- zwart terug tot 4-3 waarmee het onheil over FC Driebergen zondag 2 leek te zijn afgeroepen. Dit werd even later bevestigd omdat de grote zwart- gele almachtige (door een enkeling een boze heks genoemd, maar dat gaat wat ver) een penalty toekende aan de strijders van Quick. De tovenaar van tatabanya faalde vanzelfsprekend niet en de 4-4 was een feit. Wat ook geprobeerd werd om het verhaal tot een happy end te brengen het lukte niet meer, het was op. Over en uit. Een schamel punt als resultaat, niets meer dan dat was wat er overbleef.

De strijders uit Amersfoort geloven voorlopig nog in sprookjes.

FC Driebergen 2 na zondag hopelijk niet meer!