Zaterdag 2 door persoonlijke fouten onderuit

Banner Dirk Makelaars

Winnen doe je met z’n allen. Dat geldt ook voor verliezen. Laatstgenoemde overkwam de heren van Zaterdag 2 op 28 september…

Met frisse energie druppelen de spelers op zaterdagochtend de kantine binnen. Tijdens een kopje koffie worden er wat zonnebrillen met een sappige korting aangeboden door onze eigen Wolf of Wall Street: Jef. Een aantal spelers happen toe, anderen melden dat zonnebrillen niets voor hun is…

Verder wordt er lekker bijgepraat over een ieders vrijdagavond. Dat is voor de één thuis met zijn vriendin, voor de ander betekent het de hele nacht doornakken in de kroeg. Zo wordt er lekker ontspannen naar de wedstrijd toegeleefd.

Vervolgens gaat de knop om en ligt de focus bij het treffen met VVA 2. Of toch niet? Om verwarring te scheppen worden de spelers door onze welbekende assistent hulpteamleider van het kastje naar de muur gestuurd; waar ze zich normaal gesproken in de kleedkamer melden, komt Ferry op het aller aller aller laatste moment met de mededeling dat we tóch met z’n allen naar de bespreekruimte moeten komen. De spelers lopen zuchtend en gedesoriënteerd over de gang, verstoord in hun routine…

Gelukkig ontstaat er een zeer vermakelijke wedstrijdbespreking, waar trainer John geregeld de lachers op z’n hand krijgt. Op een gegeven moment gaat het schaterlachen zelfs zo ver dat Ferry besluit in te grijpen. Met een ongetemde gelaatsexpressie roept hij de groep tot de orde (“JEF! JOHN!”), waarop onze trainer kan beginnen met de opstelling.

De volgende 11 spelers mogen met veel trots het 2e elftal representeren: Wesley, Mo-T, Marco, Roel, Imre, Maurice, Pim, Mike, Jeffrey, Kevin en Hidde. De bank wordt warm gehouden door Marnix en Albin. Miquel heeft zich ziek gemeld en Dave mag zich posteren op de plek die hij lief is: langs de lijn met de vlag.

En flapdrol van de week is Daan! De jonge speler verslaapt zich en belt John op, die hem vervolgens in bescherming neemt tegen de hyena’s in de groep. “Iedereen mag een foutje maken,” aldus de trainer. Daan belooft dat ie zo snel mogelijk naar de club komt, maar vergeet even dat ie op een verre locatie zit waar geen bussen en treinen rijden. Zonder auto tot zijn beschikking. Daan mist daardoor niet alleen de boot, maar zelfs de gehele wedstrijd!

Dan de eerste helft. Scheidsrechter Staal vindt het broodnodig om met een halfzachte bal uit het jaar 0 te spelen, hetgeen resulteert in een laag tempo. Vele spelers proberen de bal voor eeuwig en altijd te laten verdwijnen door ‘m zo ver als ze kunnen over de omheining te rammen. Echter, de bal vindt altijd weer de weg terug naar het veld..

De wedstrijd komt wat stroef op gang. Er wordt redelijk gevoetbald, maar tot echte kansen leidt het aan beide kanten niet. Het spel ligt bovendien veel stil door blessure behandelingen. Na een tijdje breekt de wedstrijd toch open: een lange bal valt precies tussen doelman Wesley en Marco in. Het tweetal treedt weifelend op en een VVA’er is er als de kippen bij en kopt de bal binnen. 0-1. Even later wordt teleurgesteld wordt de kleedkamer opgezocht. Er wordt bij tijd en wijlen goed gecombineerd, maar tot kansen leidt het niet.

In de tweede helft komt Albin erin voor Marco en is de opdracht duidelijk: snel op zoek naar de gelijkmaker! Helaas strandt deze ambitieuze zoektocht al na 1 minuut, want de bal gaat er aan de andere kant in. In de 16 verliest Imre een duel en de aanvaller ramt de bal onderkant lat binnen. 0-2 door wederom een fout in de verdediging. Kort daarna ook de 0-3 door een mislukte buitenspelval, waarbij 2 VVA’ers vogelvrij in de 16 de hoek voor het uitkiezen hebben. 0-3. Verwijtende en hoofdschuddende blikken richting de verdediging is het gevolg…

Aan de andere kant is er ook niks gecreëerd door de Driebergenaren, behalve een kopballetje in het zijnet van Roel. Laatstgenoemde maakt in de eindfase nog op een hilarische manier hands in eigen 16. De bal was zeker 2 meter naast gegaan, maar Roel tikt in een reflex toch de bal verder naast. Een penalty is het gevolg en deze wordt onberispelijk binnen geschoten. 0-4.

Een pijnlijke dag voor Zaterdag 2, dat toch de complimenten van trainer John in ontvangst mag nemen. Ondanks het ontbreken van kansen werd er goed gecombineerd en hield iedereen zich aan het strijdplan.

Op naar de volgende wedstrijd!