Zaterdag 3 doet slechte zaken

Cor Duiveman

Onder welhaast zomerse temperaturen aanvaardden de spelers van FC Driebergen afgelopen zaterdag de lange reis naar Rhenen voor een treffen met het tweede elftal van Candia ’66. Vanwege blessures, werk en een geboorte was het derde in de aanloop naar deze wedstrijd weer voor de uitdaging gesteld om bij het eerste fluitsignaal in ieder geval 11 man op het veld te hebben staan. Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. De redding kwam in dit geval van zaterdag 3 veteraan Kobbe, die wel zin had in een potje voetbal in de lentezon en van de immer betrouwbare Jeroen, die weer vol overgave het Driebergse doel verdedigde. Naast 11 basisspelers, kon het derde ook nog wel een wisselspeler of twee gebruiken, dus werd Smit even losgeweekt van zijn neonatale beslommeringen en hees Hoevers zich met gekneusde rib en al in zijn afkledende witte AC Milan trainingspak.

Op een veld waarvan het leek of er net een aussie rules football wedstrijd was afgewerkt tussen de Rothschild giraffen en de Afrikaanse olifanten uit het belendende dierenpark, begonnen de mannen van drie uiterst beroerd aan de wedstrijd. Bij de eerste de beste Candia aanval kwam de bal bij de snelle linksbuiten, die ter hoogte van de linker achterlijn een lage voorzet richting eerste paal gaf. Keeper Jeroen kon de bal net niet onder controle krijgen, waardoor deze terug de zestien in rolde. Hier was een Candiaan als eerste bij de bal om hem in het lege doel te schieten, 1-0.

Nu was FC Driebergen 3 al 14 keer eerder dit seizoen op een 1-0 achterstand gezet, dus echt onder de indruk van de vroege tegentreffer waren de mannen van drie niet. Ze hadden er het volste vertrouwen in dat de gelijkmaker snel zou vallen. Dit vertrouwen werd inderdaad niet beschaamd. Rechtsbuiten Arjan werd van achteruit diep gestuurd, wist ondanks het hobbelige veld en enkele defensieve charges van verschillende verdedigers de bal bij zich te houden en en passant de zestien te bereiken. Ondertussen had spits Jaap zich met een voorbeweging slim vrij gelopen in het strafschopgebied en ontving ter hoogte van de penaltystip op panklare wijze de bal. Beheerst rondde Van Vliet af, 1-1.

Het derde kreeg het gevoel dat er vandaag wat te halen viel en ging wat verder naar voren spelen. Helaas werd de aanvalsgeest van de Driebergenaren alweer snel door Candia terug in de difrax fles gestopt. Een technisch imperfect uitgevoerde kaats van Kroon luidde een Rhenense counter in, waarbij foutief instappen en het ontbreken van rugdekking ervoor zorgde dat de corpulente spits de bal bij de nog steeds snelle linksbuiten kon krijgen. Deze Candianer sprintte de zestien in en schoot de bal rustig in het hoekje, 2-1.

Deze keer herstelde het derde zich niet zo goed van wederom een achterstand. Sterker nog, het liet de achterstand alleen maar oplopen. Vlak voor de achterlijn voorkwam Edwin een corner en roeide de bal hoog weg. Een Candianees pikte de roei op, speelde een medespeler in de zestien aan, die op zijn beurt de bal in één keer aflegde op de inkomende spits. De corpulente midvoor zette zijn gewicht erachter en produceerde een hard schot, welke via de handschoen van doelman Jeroen in de linkerhoek verdween, 3-1.

Even later ontving de nog corpulentere rechtsbuiten na een steekpass door het midden de bal en gaf een harde lage voorzet richting tweede paal alwaar de rappe linksbuiten opdook en binnen tikte, 4-1.

Tot hier en niet verder. FC Driebergen 3 raapte zich bijeen, herpakte zich en perste er voor rust nog een doelpunt uit. Schenkels kwam door het midden op, zag Mike op links diep gaan en gaf de bal met een mooie pass op hem mee. Als een opgevoerde quad schakelde Van Hoof een paar versnellingen hoger, liep alles en iedereen eruit en schoot de bal op niet onaardige wijze hoog in de verre hoek, 4-2.

Om niet het gevaar te lopen door het lekkere weer nog verder in slaap te worden gesust, werd ervoor gekozen de theepauze in de krochten van het Candiase sportcomplex door te brengen. Van thee was echter geen sprake, van pauze wel. Gedurende de rust werd er één wissel toegepast. Ervaren vader Te Laat ging er even af voor nieuwbakken vader Smit. Verder werd de doelstelling uitgesproken om net als een week eerder driemaal te scoren in de tweede helft.

Vanaf het begin van de tweede helft vertoonde het spel een eenzijdig beeld. FC Driebergen 3 viel aan en Candia ’66 2 hield tegen met hier en daar een snelle uitbraak. Deze uitbraken resulteerden voornamelijk in ongevaarlijke corners en gevaarlijke schoten op doel. Gelukkig bracht de deklat eenmaal redding na een schitterend afstandschot van de corpulentste Rhenense aanvaller en eenmaal boden de handen van Jeroen, de paal en vervolgens weer de handen van Jeroen redding na een schot van dichtbij.

Ondanks vele veelbelovende aanvallen, wist het derde in de tweede helft niet meer dan twee memorabele doelrijpe kansen te creëren.

Bij de eerste was Smit bijna trefzeker. Een hoge bal over de hele vanaf rechts belandde aan de linkerkant van het veld net buiten de zestien. Smit kwam aangesprint, maar vanwege enkele doorwaakte nachten kon hij net te weinig energie in zijn sprint leggen, waardoor de uitkomende keeper net iets eerder bij de bal was en het ding kon wegglijden.

Bij de tweede was Schenkels wel trefzeker. Een corner vanaf links werd door Kroon hoog richting tweede paal gezwiept. Hier kwam Edwin ingestormd en hij roste de bal van dichtbij tegen de touwen, 4-3.

De hoop op een punt gloorde, maar spatte uiteen toen de dienstdoende arbiter voor het einde van de wedstrijd floot en het derde geen vierde treffer had weten te maken.

De komende twee weken is FC Driebergen 3 vrij, daarna volgen weer drie kansen om handhaving te verwezenlijken.

Opstelling: Jeroen vd B., Bas Te L. (Marcel S.), Jesse de W., Edwin S., Maurits S., Albin M., Arjan van A., Kobbe van D. (Bas Te L.), Jaap van V., Mike van H., Eduard K., (Maarten H.)