Zaterdag 3 grijpt de macht in de beker

Heiko Gorter Makelaars

Afgelopen zaterdag stond voor de heren van zaterdag 3 de tweede bekerwedstrijd van dit seizoen op het programma. Waar de eerste wedstrijd nog aanzienlijk gelobbyd moest worden door Jeroen, naar verluidt heeft hij er nog steeds slapeloze nachten van, bleek dit tijdens de wedstrijd tegen Valleivogels 5 niet nodig. Op papier een keurig aantal van 13 eigen spelers. Twee wissels zou in principe wel voldoende moeten zijn, maar er zijn er op voorhand al 3 die “niet helemaal fit zijn”. Hierdoor hebben we in de vorm van oude bekende Jens een multifunctionele gast speler met een verfijnde traptechniek.

In de “eigen 13” zit een nieuweling in de groep genaamd Ibrahim. Ibi speelde tot voor kort bij de selectie van FCD, maar bleek al snel genoeg kwaliteit te hebben om aansluiting te vinden bij het 3de. Het spel van de goedlachse verdediger annex middenvelder kenmerkt zich door veel de voetballende oplossing te vinden, iets dat bij de rest van het team wel in de smaak valt. Daarnaast laat hij vanaf de eerste wedstrijd zien een uitstekende DJ te zijn, alhoewel dit laatste door sommige betwist wordt.

Drillsergeant Sjaak is nog steeds op vakantie dus werd de opstelling gelaten aan trainer/leider/coach Cees. Hij kiest voor de volgende elf namen:

Evers; Mo, Ibi, Jeroen, Jens; Albin, Michel, Bag, Kevin; Jelle, Hidde

Onder het genot van een heerlijk septemberzonnetje en voldoende support om een klein-middelgroot stadion te vullen werd er afgetrapt. Aan het begin van de wedstrijd is het nog behoorlijk aftasten maar zijn de intenties van beide ploegen duidelijk. Valleivolgels probeert wat sneller de lange bal te spelen maar deze zijn veelal niet op maat, waardoor Ibi en Jeroen het achterin zonder al te veel moeite dicht kunnen houden. FCD daarentegen, probeert met wat verzorgder voetbal naar de goal van de tegenstander te komen, echter blijft de juiste eindpass nog vaak uit.

Na ongeveer een kwartier is het wel raak uit een van de goed uitgespeelde aanvallen van FCD. Na een goede combinatie op het middenveld komt te bal terecht bij Jelle. Hij geeft goed mee op de inlopende Kevin, die op zijn beurt een niet te missen kans voor Bag creëert. Bagdad rond koelbloedig af en FCD op 1-0. Gejuich alom en het publiek gaat er eens goed voor zitten, dit kan wel eens een mooie middag worden.

Na de 1-0 hinkt het 3de een beetje op twee gedachten. Vol doordrukken met het risico dat bij sommige de pijp dan wel erg snel leeg raakt, of behoudender zoeken naar de 2-0. Het hinken op twee gedachten komt het spel niet ten goede en Valleivogels weet met hun lange ballen wat gevaar te stichten. Dit resulteerde niet tot zeer grote kansen, de kleine mogelijkheden die zij creëerden werden vakkundig onschadelijk gemaakt door de verdediging en door keeper Evers. Evers die sinds jaren weer eens een officiële wedstrijd mocht keeper en hiervoor met vlag en wimpel is geslaagd. Het wordt voor het 3de nog een hele klus om de hoofdtrainer van het eerste bij het team weg te houden, anders wordt hij nog weggeplukt.

Tijdens deze besluiteloze periode van FCD krijgt Valleivogels hun grootste kans van de eerste helft. Een ingooi aan de linkerkant wordt diep in de 16 gegooid. Na een kleine flipperkast beland de bal op het randje van de 16 meter tussen Albin en de middenvelder van de Vogels. Als Albin er niet had gestaan had de speler van Valleivogels de hoeken van het goal voor het uitkiezen, dus Albin moest dit duel toch echt winnen. Aangespoord door de nu al legendarische coaching van Michel: Je moet! Je moet!, gooit de Poolse strijder uit alle macht en voor volk en vaderland zijn lichaam voor de bal. Hij weet de bal te blokken maar krijgt de bal in zijn gezicht gevolgd door de schoen van de tegenstander. Gevolg is een scheur onder zijn lip die net niet groot genoeg is voor een hechting, maar ook niet met een pleistertje af te doen is. Gelukkig was daar de vriendin van Mo, huisarts van beroep. Onze eigen variant van Hans-Wilhelm Müller-Wohlfahrt bekijkt de watertas om te zien of er nog was Bison Polymax in zat. Gelukkig voor Albin was dit niet het geval en is zij speciaal voor hem naar de HAP in Zeist gereden voor wat huidlijm en kon hij in de dug-out geholpen worden. Albin geplakt maar kon uiteraard niet verder, waardoor Pim zijn opwachting kon maken. Vanuit hier nog speciale dank aan Sabine voor haar adequate optreden.

Het is duidelijk dat FCD is aangeslagen door dit verlies en Valleivogels laat voor een tweede keer van zich horen en dit keer is het bijna raak. Terwijl Driebergen nog aan het overleggen c.q. discussiëren is hoe we nu gaan staan, met welke poppetje op welke positie, weten de vogels daar handig gebruik van te maken. De spits krijgt de bal aan de rechterkant en omspeeld zijn directe tegenstander. Hij kan 1 op 1 richting Evers, maar Evers komt als winnaar uit het onderlinge duel. Belangrijke redding van de blonde sluitpost.

Bekomen van de schrik komt het 3de weer beter in het spel met een aantal goede kansen tot gevolg. Helaas geen doelpunten, maar in die fase wel twee vrije trappen op een kansrijke positie. De eerste, recht voor de goal op een meter of 25, lijkt een prooi voor Jeroen “Het Kanon” Rook. Hij wordt vanaf de kant aangespoord dat dit wel eens een balletje voor hem zou zijn. Rook staat zelfverzekerd achter de bal en lijkt ook zelf ineens te beseffen, “dit wordt mijn moment” en neemt een aanloop. Niemand weet wat er in die milliseconden precies in zijn hoofd heeft afgespeeld maar wanneer hij eindelijk uithaalt produceert hij een dusdanig zwakke trap, dat de bal ongeveer 4 keer heeft gestuiterd voordat de keeper hem rustig kan oprapen.

De tweede is wat dichterbij de goal en iets meer naar links. Een duidelijke prooi voor een rechtspoot met uitstekende traptechniek. Niemand weet daarom ook waarom Bag dan ineens achter de bal ging staan, maar iedereen liet zich graag verrassen. Hij zal zeggen, shot on target en de keeper liet hem los. Terwijl de rest van de wereld duidelijk zag dat deze bal nog langzamer dan die van Rook was, en de keeper hem alleen maar los liet, aangezien hij de hele wedstrijd nog geen bal klem had. Helaas voor drieberen nog steeds 1-0.

Niet lang daarna komt het 3de dan toch verdiend op 2-0. Een corner van Pim wordt kort genomen, en terwijl heel Valleivogels in de eigen 16 blijft staan krijgt Pim de bal weer terug en geeft de bal voor. De keeper probeert hem weg te stompen maar raakt de bal niet goed. Deze beland voor de voeten van Michel die koelbloedig, en door de benen van de keeper, de 2-0 afdrukt.

Dan lijkt het snel te gaan want kort daarna weer een flitsende aanval. De bal komt uiteindelijk bij Pim die de 16 in sprint en de bal probeert voor te geven. Het eindstation was dit keer geen FCD speler maar een verdediger van Valleivogels die de bal keurig in zijn eigen goal tikt. Pim deed er goed aan om deze goal niet op te eisen maar claimde tevergeefs wel een assist. Helaas weet ook hij, dat dit niet zo werkt. Toch staat Drieberen verdiend op voorsprong en gaat het vriendenteam rusten met 3-0.

In de tweede helft is het spelbeeld hetzelfde. Wederom wat aftasten van beide kanten, maar de spelintenties van de eerste helft zijn niet veranderd. Driebergen krijgt nadat het weer in het ritme is gekomen snel weer wat kansjes. Een aantal van die kansen waren voor Hidde. Helaas was hij wat ongelukkig in de afwerking en leek het soms dat de dozen nog om zijn schoenen zaten. Aan de inzet ligt het niet en de verwachting is dat wanneer hij van zijn goal-angst af is, hij snel de goals aaneen zal rijgen.

Na deze kansen volgt de meer dan verdiende 4-0. Michel haalt de bal op bij de achterhoede en dribbelt het middenveld op. Hij speelt Hidde aan die op zijn Bergkamps wegdraait en de bal hoog speelt naar Bag. Hij laat ook zijn inner Bergkamp zien en plukt de bal achteloos met buitenkantje rechts uit de lucht. Hij geeft de bal keurig mee aan Kevin die van dichtbij zijn eerste van de wedstrijd maakt. FCD – Valleivogels 4-0.

Na de 4-0 lijkt het genoeg te zijn voor de mannen uit Scherpenzeel. Zij besluiten het over een ander boegje te gooien en een korte periode op alles te schoppen wat beweegt. Vooral Bagdad en Michel moeten het hierbij ontgelden. Waarbij een speler van Valleivogels na een doodschop op Michel nog doodleuk roept, zie het als een compliment. Dank voor het “compliment” maar een tip voor als we ze tijdens de competitie van het kastje naar de muur sturen: Een kan bier zegt ook voldoende.

Tijdens deze fase van de wedstrijd krijgt Valleivogels nog een grote kans. Over de rechterkant komt hun spits door en deze kan door een mislukte buitenspelval één op één door richting Evers. Evers komt, aangespoord door de nog steeds stilstaande verdediging, uit zijn goal en doet dit met verve. Vlak daarna bijna nog een grote kans voor de bezoekers. Jeroen denkt vanaf ongeveer de helft van het speelveld nonchalant een balletje terug te koppen op…, ja op wie eigenlijk? Hierdoor moet Marco even doorschakelen naar zijn 6de versnelling maar hij weet dit keurig te pareren.

Intussen maakt ook Miquel zijn opwachting. Het trainingsbeest van weleer maakt zijn eerste minuten dit jaar, trainingsminuten meegeteld. Vlak nadat hij in het veld is gekomen krijgt hij direct een grote kans. De bal wordt vanaf rechts laag voorgegeven en hij zou hem bij de tweede paal binnen kunnen lopen, met een legendarisch debuut tot gevolg. Helaas voor hem kiest hij om nog onduidelijke redenen voor een sliding. Tijdens deze sliding komt de paal angstvallig snel dichterbij en hij kiest eieren voor zijn geld en let niet meer de bal maar probeert zich zo klein als mogelijk te maken om de paal te ontwijken. Dit alles, terwijl de bal rustig achter hem langs rolt. Nadat hij zo’n 10 minuten(en dan ben ik nog schappelijk) in het veld staat is het tijd voor een volgende wissel. Jelle zou eruit gaan, maar zodra er vanaf de kant geroepen wordt: Scheids… Wissel! Weet Miquel niet zo hard als hij kan naar de kant te rennen. Na een kleine familiaire discussie binnen de familie Van Woudenberg mag hij toch naar de kant. De laatste meters lijken uit zijn tenen te komen, getuige het feit dat er een klein beetje spuug zijn mondje verlaat. Vorige week de een, nu de ander. Familiekwaaltje? We zijn benieuwd naar volgende week.

Tussendoor ook nog een prachtig staaltje FIFA Street van ausputzer Rook. Hij onderschept de bal en besluit in de dribbelen. Terwijl een tegenstander op hem afkomt lijkt hij wederom wat moois in gedachten te hebben. Wordt het een Zidane, een Akka, een akka 3000 of een dubbele schaar? Niemand weet en hij zelf lijkt ook nog geen idee te hebben. Waardoor de tegenstander de bal gemakkelijk kan oprapen, en Rook gedesillusioneerd achter laat. Met de echo van de lach van Jef, als een brok ongemalen zeezout in de grote wond die zojuist open is gereten.

Na dit schouwspel nog een kers op de taart van Kevin. De kleine generaal op het middenveld krijgt de bal rond de middencirkel en weet zijn tegenstander af te schudden. Zonder te kijken naar de goal van de tegenstander besluit hij vanaf een meter of 35 uit te halen. Iets met intuïtie. Hij raakt de bal heerlijk en deze gaat over de keeper heen, kust zachtjes de lat en verdwijnt in de goal. Een goal om het feest compleet te maken en de jongens van het 3de staan op 5-0. Niet lang daarna besluit de scheid dat het wel goed is zo en is de tweede bekeroverwinning een feit.