Zaterdag 3 laat punten liggen in Vianen

Terwijl een ijzige poolwind sportpark Borrie Blankenstein en haar bespelers geselde, verzamelde het lachende derde zich voor de uitwedstrijd tegen Brederodes 2.

Zonder asmogendheden Vd Berg, Kooi, Bruining, Marchal en De Laat beloofde het traditiegetrouw een lastige pot te worden. Gelukkig kende het derde een vlekkeloze voorbereiding. Kobbe was vrijdagnacht ziek geworden, Bob had alleen twee rechterschoenen bij zich, Thijs was tijdens het dertigste Doornenbal iets te geestverruimend bezig geweest en bevond zich nog in een andere tijdzone en de gebroeders Schenkels waren gewoon net te laat. Dat Edwin toch in de basis startte en Patrick niet, lag niet aan het aloude eerstgeborenenrecht, maar aan het feit dat Edwin voor Patrick de kleedkamer instapte.
Brederodes had duideijk geleerd van hun 8-0 nederlaag eerder dit seizoen en begon behoorlijk defensief aan het duel. Doordat Brederodes ver terug zakte, konden de Driebergenaren rustig vanuit achteruit aanvallen opzetten. Veel verder dan enkele lepe steekballetjes op spits Smit kwamen ze echter niet.

Om toch meer gevaar voor het Brederodes doel te creëren werd er maar eens een beroep gedaan op de creatieve uitspattingen van Sjoffer. Al slalomend soleerde Blaf zich een weg door een winderig woud aan Vianense verdedigers. Op enkele meters van het doel had hij alleen de keeper nog voor zich en een om de bal schreeuwende Kroon naast zich. Beffels prefereerde op dat moment het doelpunt boven de assist en schoot op doel. Het schot zocht de korte hoek, maar vond een inderhaast uitgestoken arm van de doelman. Wellicht was de assist toch een beter idee geweest.

In aanvallend opzicht hield Brederodes zich de eerste helft aardig gedeisd. Dit was natuurlijk mede te danken aan de uitstekende Driebergse defensie en gastkeeper Vonk, die met zijn uitstraling van onpasseerbaarheid moeiteloos zijn doel schoon hield. Omdat Sjof de grootste kans aan Driebergse zijde reeds om zeep had geholpen, was een ruststand van 0-0 het logische gevolg. Tijdens de theeloze pauze gaf Giro aan teveel last te ondervinden van een bovenbeenblessure, zodat de inmiddels gearriveerde Mudmaster Hanesteijn zijn plek in de spits mocht innemen.
Ook al was Tyson waarschijnlijk nog niet helemaal bij zijn positieven, zijn allereerste balcontact was perfect. Met een man in zijn rug nam hij aan, draaide in en stuurde de op rechts weggesnelde Jeffrey diep. Veenendaal kwam voor een tweede maal alleen voor de keeper te staan en was nu wel succesvol. Hij schoof de bal beheerst in het doel, 0-1.

Nauwelijks bekomen van zijn assist, werd Haan bij een volgende aanval weer in zijn voeten aangespeeld.  Als vanzelf draaide hij weg en gaf de bal weer mee op Sjof, die ditmaal vanaf links wegstoof. Jef sneed de zestien in en zag op rechts Smit vrij staan. Uiteraard gaf Blaf de bal nu wel af. Marcel beschaamde het in hem gestelde vertrouwen niet en schoot de bal netjes tegen de touwen, 0-2.

Met deze comfortabele voorsprong leek er geen vuiltje aan de lucht, totdat het noodlot getrapt toesloeg. Op ongeveer 25 meter van het Driebergse doel botsten Edwin en Kroon tegen elkaar op. Normaal gesproken zou je bij een dergelijke botsing voor lijf en ledematen van Eduard hebben moeten vrezen. Nu was het echter Edwin, die kermend op het koude kunstgras bleef liggen. Kroon had Edwin met zijn knie vol op diens bovenbeen geraakt, waardoor dit bovenbeen de rest van de dag dienst weigerde. Edwin moest jammer genoeg het veld verlaten en Te Laat nam zijn plaats in.
Door het wegvallen van de sterk spelende Edwin was de Driebergse defensie even van slag. Helaas wist Brederodes de relatieve defensieve wanorde van het derde optimaal uit te buiten. Een voorzetje vanaf rechts belandde midden in de zestien voor de voeten van een vrijgelaten Brederodes aanvaller. Patrick kwam nog aangesneld, maar kon niet voorkomen dat de Brederoder de bal langs Robbie prikte, 1-2.
Bij een volgende verdedigende actie net in de eigen zestien verdraaide Patrick zijn knie, doordat zijn schoen in het kunstgras bleef steken en hij zelf doorschoot. Net als zijn oudere broer kon Patrick absoluut niet verder. Omdat het derde geen verse wissels meer had, diende de reeds eerder met een blessure uitgevallen Giro noodgedwongen zijn rentree te maken.
Zonder Pat en Ed was FC Driebergen 3 niet meer in staat de dienst uit te maken en moest het met lede ogen aanzien hoe Brederodes het initiatief naar zich toetrok. De meeste Vianense aanvallen konden nog gepareerd worden, maar uiteindelijk lukte het de Driebergenaren niet de voorsprong vast te houden. Een verdekt schot verdween langs Vonk het doel in. Hiermee kwam de eindstand op 2-2.
Opstelling: R. Vonk, B. Te Laat (P. Schenkels), E. Schenkels (B. Te Laat), B. von Gieβen, M. Schaap, A. vd Mispel, R. de Bruijn, E. Kroon, R. Fonteijne (T. Wieringa), J. Veenendaal, M. Smit