Zeperd voor Zaterdag 3

Met nog zes wedstrijden te spelen en elf punten voorsprong op de nummer twee, leert een snelle rekensom dat het lachende derde nog slechts drie overwinningen verwijderd is van het kampioenschap der reserve derde klasse H.

De eerste van deze drie overwinningen zou afgelopen zaterdag bewerkstelligd gaan worden tegen nummer éénnalaatst Candia ’66 2. Niets bleek echter minder waar.

Ook al startte FC Driebergen iets te slap, in het begin van de wedstrijd leek alles nog crescendo te gaan. De eerste de beste echte kans werd zelfs gelijk verzilverd door het lachende derde. Von Gieβen verstuurde een splijtende pass door het midden op de wegsluipende Smeagol. Marcel kon de bal echter net niet lekker aannemen, waardoor deze doorschoot. Van Woudenberg was erg alert en pikte de doorgeschoten bal links in de zestien op. Vervolgens draaide Kevin behendig bij een tegenstander weg en trok de bal voor richting tweede paal, alwaar Edwin zijn komst al luidkeels had aangekondigd. Schenkels knalde de bal in volle vaart tegen de touwen, 1-0.

Niet al te best spelen en toch op voorsprong komen, FC Driebergen 3 hoefde zich nergens druk om te maken. Oké, de Candianen wonnen meer duels dan de Driebergenaren en waren wat feller, maar echt gevaarlijk waren de gasten uit Rhenen nog niet geweest. Tot er een hoge bal vanaf links werd verzonden, die over Bob heen vloog en in de voeten van de spits belandde. Deze spits snelde vervolgens het strafschopgebied in, legde de bal langs Evers en liep tegen het uitgestoken been van de Driebergse doelman aan. De aanvaller stortte ter aarde en de arbiter van dienst verwees de bal naar de penaltystip. Zoals te verwachten viel, verdween de penalty in het doel, 1-1.

Kooi was net een beetje in de wedstrijd aan het komen, toen zijn enkel er de brui aangaf. Al hinkend diende hij het veld te verlaten. Vervanger Arjan was nog maar net binnen de lijnen of hij had de 2-1 al op zijn schoen. Met een even simpele als effectieve inspelen-doorlopen-terugkaatsen actie creëerde Vd Mispel met hulp van kaatser Kevin een vrije schietkans voor zichzelf. Zijn schot verdween helaas net links naast de kruising tegen de ballenvanger.

Terwijl het derde aan het uitpuzzelen was hoe ze weer op voorsprong konden komen, kwamen ze plots op achterstand. Een voorzet vanaf rechts werd door Te Laat op ongelukkige wijze met zijn rechterhand aangenomen en de scheids kon niet anders dan een vrije trap toekennen. Keeper Evers zette een vijfmans muur neer en zag twee Candianen achter de bal staan. Een corpulente linkspoot en een bestoppelde rechtspoot. De corpulente linkspoot maakte via afgemeten pasjes aanstalten om de vrije bal te nemen, maar plots kwam de bestoppelde rechtspoot in beweging en knalde de bal langs de muur de rechterhoek in, 1-2.

Dit scenario had het derde niet voor zichzelf in petto, zodat met vereende krachten werd gepoogd de gelijkmaker voor rust te bewerkstelligen. Het derde leek hierbij geholpen te worden door een Rhenense verdediger, die binnen het strafschopgebied de bal met zijn linkerhand beroerde. De uitstekend fluitende arbiter Pepijn bestrafte dit handspel met een penalty. Topscorer Van Woudenberg schaarde zich achter de bal en de meeste van zijn medespelers namen niet eens de moeite om rand zestien klaar te gaan staan om mee te lopen, want dit buitenkansje zou Kevin niet aan zich voorbij laten gaan. Zijn schot op doel was echter van het houdbare soort, zodat de seniore Candia keeper, zonder zich bovenmatig te moeten inspannen, de bal uit de doelmond ronselde.

Zodoende werd met een 1-2 achterstand gerust. Tweemaal eerder werd er dit seizoen in een officiële wedstrijd met een achterstand gerust, beide keren resulteerde dit uiteindelijk in een nederlaag. Een beetje statisticus weet dat een causaal verband tussen rust- en eindstand op basis van twee gebeurtenissen niet is aan te tonen, maar toch. De eerste vier minuten van de rust werden gebruikt om neerslachtig thee te nippen, in de resterende elf minuten kwamen twee wissels bovendrijven en werd het plan de campagne voor de tweede helft doorgesproken. De vader van Quinta zat naar eigen zeggen niet lekker in de wedstrijd en ging eraf voor de vader van Guus. Hanesteijn hield het naar eigen zeggen niet nog een hele helft vol en ging eraf voor DGS.

Niet geheel zeker over een positieve afloop begonnen de Driebergenaren aan de tweede helft. Voorzichtig werd de weg naar voren gezocht en dienden de eerste kansen zich aan. Gelegenheidslinkshalf Kobbe kwam een paar keer goed door op links, maar zijn voorzetten konden door spits Smit niet van een passend vervolg worden voorzien. Sjakemans vuurde ook een enkele keer op doel, maar was nog niet trefzeker. De grootste kans was in deze fase voor Edwin. Door de wissel van Te Laat was Schenkels een linie terug gezakt. Dit weerhield hem er niet van op rechts op te stomen, de zestien in te denderen en de bal richting korte hoek te rossen. Zijn knal belandde helaas in het zijnet.

De gelijkmaker hing aldus in de lucht, tot een struikelpartijtje van rots in de Flakkeese branding Bruining roet in het eten gooide. Een niet zo heel veel belovende aanval van Candia ’66 leek eenvoudig onderschept te worden door Sebas. Het stroeve kunstgras deed hem echter struikelen, waardoor de bal langs hem heen rolde en voor de voeten van een Rhenense middenvelder uitkwam, die rand zestien uithaalde. Deze Candiaan raakte de bal eigenlijk verkeerd, maar daardoor kreeg het speeltuig een dusdanig vreemde curve dat keeper Evers er net niet bij kon, 1-3.

Dankzij de vermaledijde wet van Murphy werd het even later zelfs 1-4. Een afgeslagen corner belandde precies voor de voeten van een Candiaan, die tussen een woud van Driebergse benen de bal in het goal werkte.

Met de moed der wanhoop ging het derde vervolgens va banque spelen om nog te redden wat er te redden viel. Smit werd links in de zestien aangespeeld, rommelde wat tussen twee verdedigers en verstuurde een listig assistje richting Sjaak. DGS nam aan en prikte de bal uiterst beheerst in de rechterhoek, 2-4.

De druk richting het Rhenense goal werd opgevoerd en dit resulteerde in nog een doelpunt. Sjoffer werd door Bruining strak ingespeeld, draaide open en verstuurde een enveneens strakke pass op de diepgaande Sjaak. Na een subtiel voorbeweginkje draaide Marchal in de zestien weg bij zijn tegenstander. Om hem van scoren te weerhouden zag de Rhenense verdediger geen andere oplossing dan Sjakie aan te tikken. DGS ging naar de grond en de derde penalty van deze wedstrijd was een feit. Kevin liet het nemen van deze strafschop graag aan Sjakemans zelf over. Jakob stuurde de keeper naar de linkerhoek en schoof de bal door het midden binnen, 3-4.

Helaas waren er nog te weinig speelminuten voor nog een doelpunt, zodat FC Driebergen 3 een onnodige nederlaag diende te incasseren.

Opstelling: E. Evers, B. Te Laat (K. van Daatselaar), B. von Gieβen, S. Bruining, M. Schaap, D. Kooi (A vd Mispel), E. Schenkels, M. Smit, K. van Woudenberg, J. Veenendaal, T. Wieringa (J. Marchal)