Zondag 2 kent weer een zware middag in Zeist-West

Als voetballer moet je tegenwoordig een alleskunner zijn. Ben je niet tweebenig…tja… dan mis je toch wel een specifieke kwaliteit. Een kwaliteit die je net even onderscheidt van je directe tegenstander.

Je moet in verschillende systemen kunnen spelen, 4-3-3 (voor mij het ultieme voorkeurs- en basis systeem), 4-4-2, 3-5-2, 3-4-3, 4-3-2-1 etc. Snapt u het nog? Van de hedendaagse spelers wordt verwacht van wel. Dat ze het snappen én het ook nog kunnen uivoeren. Van spelers wordt ook verwacht dat ze op meerdere posities kunnen spelen.

Een linkspoot moet op rechts kunnen spelen (naar binnen komen en met het goede been uithalen) en een rechtspoot andersom. Een rechtsback van deze tijd wordt geacht om mee op te komen en de achterlijn van de tegenstander te halen en een spits moet ook op “10” kunnen spelen. Wat onze Tijmen Jan echter gepresteerd heeft is werkelijk verbluffend!

Van doelpuntenmachine (lees “Beleef het mee” d.d. 4-9-2011) naar sluitpost in het doel en dit in een week tijd! Door een administratieve fout (waar ik u verder inhoudelijk maar niet mee ga lastig vallen) was TJ (ik vind sinds vandaag dat TJ wel heel goed past en klinkt bij onze Tijmen Jan) gedwongen om ons doel tegen Saestum 2 te verdedigen. Achteraf bleek hij dit met verve gedaan te hebben.

Mocht ik overigens de suggestie wekken dat wij punten mee naar Driebergen hebben genomen dan help ik u snel even uit de droom. Dit is niet het geval. Zoals vorige week al geschreven, lukt het ons zelden, zo niet nooit, om punten vanuit Zeist- West mee naar Driebergen te nemen. De eerste helft verliep dramatisch en de thee kon de nare bijsmaak van de 3-0 achter niet wegspoelen.

Rust er dan toch een vloek op elf september (“nine eleven”)? Blijft een zwarte datum een zwarte datum? Ik geloof dat dit iets te eenvoudig is. En de vergelijking (in tegenstelling tot de vergelijking van vorige week) wellicht zelfs iets ongepast is. Na een aantal positieve clichés en met frisse moed gingen we de tweede helft in.

Jammer was het dat Patrick al snel in eigen doel kopte, waar hij overigens niets aan kon doen, want we hebben de resterende veertig minuten gedomineerd. We kwamen terug tot 4-2. Remco strafte een fout van Saestum 2 koel af en Aad ronde na een pass van Hessel prachtig af door de bal accuraat over de keeper te lobben.

We geloofden er weer in, maar de tijd was inmiddels onze grootste vijand geworden. Even veerden we nog op omdat Erwin in de zestien naar de grond ging, echter hield hij het gehele sportpark voor de gek, inclusief zichzelf. De tweede helft was ook de helft waarin TJ zich onderscheidde in zijn keepersrol. Hij pakte strakke corners klemvast, hij wierp zich met gevaar voor eigen leven voor een speler van de tegenpartij die met de bal recht op hem afkwam, hij gleed ballen uit de korte hoek en stompte kanonskogels nonchalant weg. TJ was vandaag het symbool voor het hedendaagse voetbal.

De Coach