Zondag 3 fantaseert over dubbele cijfers

Toen ik kwam aanrijden op me fietsje zag ik onze bezoekers uitstappen. Allemaal hetzelfde gekleed in strakke trainingspakken en 95 % onder de 20 jaar. Ik vermoedde alweer een zware zondag maar schijn kan ook bedriegen bleek achteraf. Ze waren weliswaar bijna allemaal 30 jaar jonger maar dat is geen garantie voor succes.

Dit bleek ook wel na paar minuten spelen. We konden onze favoriete spelletje spelen. Tikkie takkie voetbal is ons op het lijf geschreven en Scherpenzeel liep van het kastje naar de muur. Hoorde regelmatig het binnenmondse gevloek als zij achter de bal aan moesten lopen.

Achterin met John,Gert, Henk, Marius en onze gastkeeper Rob hadden we geen kind aan die jonge honden. Soms ging het zo makkelijk dat we express wat foutjes maakten om zodoende de scherpte te behouden.

Op het middenveld waren wij ook heer en meester met Michel in de as en met Kevin en Lambert op de flanken. Voorin met Frans, Jeroen en Arjan werd er veel druk gezet en dat leidde in de 15 min tot de 1-0. Jeroen maakte met zijn eerste doelpoging direkt een goal. Hij loopt normaal 1 op 10, 1 doelpunt op 10 kansen maar nu leek hij scherper te zijn dan ooit. Ik zeg leek want gedurende de wedstrijd is hij toch weer op zijn vertrouwde niveau teruggekomen.

Met 3-0 in de rust leek het gelopen te zijn en fantaseerde we over misschien wel dubbele cijfers. Het bleef bij fantaseren want de 2e helft leek helemaal nergens meer op. We konden mekaar niet meer vinden en soms leek het wel alsof Scherpenzeel met 13 man speelden. Vele foutieve passes maakte het voor al die toeschouwers niet makkelijk om die 45 minuten uit te zitten.

Gelukkig maakte Adriaan(scheids) een einde aan onze wanvertoning en konden wij 3 punten bijschrijven. Rest mij nog even om Sven en Rob te bedanken voor de hulp die zeer welkom was.

Volgende week naar Kampong en ik zal een verzoek neerleggen bij hun om 1.5 uur aaneengesloten te voetballen. De rust valt ons al weken niet goed……