Zondag 4 terug aan de top

Elf uur was de aftrap van de wedstrijd van het 4e van FCDriebergen en amper 2 minuten laterlag de bal op elf meter. John kreeg een mooie pass van Jeroen en toen hij de laatste man passeerde werd hij door deze gehaakt.  John nam hem zelf en iedereen van FC Driebergen liep al terug naar hun posities want een penalty van John is een “appeltje eitje”.  Deze keer niet, binnekant paal stuiterde de bal weer het veld in liet John achter met zijn mond open.

Nadat iedereen was bekomen trokken we weer ten strijde. 5 minuten later was het dan wel raak. Leo gaf een schitterende pass op John. Nu deed hij er wel wat goeds mee, hij gaf een steekpass op Roy die vervolgens met een stiffie de keeper met lege handen achterliet. Dit was een staaltje effectiviteit ten top.

Amsvorde werd wakker en begon zowaar aan een klein offensief. Deze sportieve ploeg gaf de 1e helft steeds meer gas en dit resulteerde in de 1-1. Een prachtige pass werd schitterend afgerond met de kop. Jammer dat die kop vastzat aan Ron(onze keeper). Ron was de bal kwijt en toen hij deze weer zag lag hij in zijn eigen doel. Dit “ron momentje” hielp Amsvorde in het zadel.

Amper 10 minuten later werd er weer gescoord door Amsvorde, een corner werd hoog ingebracht en na een rommelig scrimmage kwam hij voor de voeten van iemand van Amsvorde die niet lang hoefde na te denken 1-2 achter. Wij lieten ons niet gekker maken dan we al waren en trokken 5 minuten later weer aan het langste eind.

John werd diep gestuurd en bij de achterlijn  aangekomen trok de bal voor. Jeroen was meegekomen naar voren en kopte de bal vol op de paal. De bal stuiterde terug en nogmaal mocht Jeroen een poging doen, hij dook naar voren en rondde het perfect af. Enorme mooie goal en bovenal hij was verdiend! Scheidsrechter Adriaan floot voor rust en dat was ook de enige keer dat ie er niet naast zat.

Na de rust besloot Gert(onze laatste man) dat het welletje was. Hij had nog weinig te doen gehad en wilde wat aktiever meedoen. Met 4 man op het middenveld kwam Amsvorde er niet meer uit. Huib onze oudste telg (met amper 58 jaar op de teller) was in de vorm van zijn leven en samen met Michel waren zij heer en meester. Huib legde de een na de andere bal kant en klaar en Michel was zo verschrikkelijk balvast dat de scheids na de wedstrijd de bal af moest pakken van hem anders had hij deze nog meegenomen naar huis.

Een kwartier voor het einde een enorm hard schot van Roy en de keeper van Amsvorde had ook een “ron momentje”. 3-2 op voorsprong. We dachten dat dit niet mis meer kon gaan maar niets was minder waar. Een corner van Amsvorde werd direct vanuit de lucht keihard op doel geschoten. Ron zat er nog wel aan maar hij was niet te houden, wat een mooi doelpunt was dat. We moesten ff slikken en de leider van Amsvorde vertelde ons dat zij altijd in de laatste minuut scoorden.  Ik dacht nog bij mezelf dat zou ik ik ook wel willen.

We trapte nog wel af maar er zat geen bezieling meer in. John kreeg de bal van Roy en hoorde ineeen een gehijg van jewelste achter hem. Willem onze aanvoerder kwam aangestormd en wilde nog 1 keer de diepte in worden gestuurd. Hij kreeg de bal dan ook  en wat ie toen allemaal deed dat was subliem. Speelde 1 man uit op de achterlijn, poortte nog een tegenstander en gaf vervolgens een voorzet waarop Patrick(onze gastspeler) een voet tegen de bal kreeg waardoor hij lanzgzaam de goal in rolde. Wat een toestand! Scheidsrechter Adriaan floot daarna af voor de wedstrijd en ja hoor we hadden 3 punten en de top is weer in zicht.

Mannen van de wedstrrijd waren zonder meer Roy en Huib (zo vader zo zoon).

Rest mij nog de gastspelers Peter en Patrick te bedanken voor hun hulp die heel welkom was.