Zonnige zevenklapper zaterdag 3

Dirk Makelaars

Afgelopen zaterdag reisden een 14 tal spelers van FC Driebergen 3 af naar het immer zonnige Lunetten om aldaar de strijd aan te binden met DVSU 2.

Voor niet iedereen was het een verrassing dat één van deze spelers Sjakemans was. Na de laatste wedstrijd van vorig seizoen had DGS aangekondigd dat het einde van zijn actieve voetballoopbaan nu echt definitief aangebroken was. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en na twee wedstrijden vanaf de zijlijn te hebben aanschouwd, won het voetbalhart het weer eens van de ratio. Zodoende had hij zijn subsponsor shirt, wondersloffen en kryptoniete kniebrace in zijn tas gegooid en zich weer bij het lachende derde gevoegd.

In vergelijking met de laatste keer dat de Driebergse mannen DVSU 2 troffen, had de Utrechtse ploeg niet alleen een duidelijke verjongingsslag ondergaan, maar ook behoorlijk aan kwaliteit ingeboet.

Al snel werd dan ook duidelijk dat FC Driebergen 3 de betere van de twee ploegen was. Het was echter zaak om dit kwalitatieve overwicht zo spoedig mogelijk in doelpunten om te zetten. Via een corner vanaf links werd de eerste stap gezet. Specialist Sjoffer bracht de bal laag de zestien in alwaar Smit zijn linker ertegen plantte en de bal op knappe wijze over een verdediger en de door de zwaartekracht geteisterde keeper krulde, 0-1.

Vol zelfvertrouwen zette doelpuntenmaker Smiecht even later op rechts een individuele actie in, poortte een tegenstander en gaf met links een voorzet richting strafschopgebied. Hier stonden twee DVSU verdedigers de bal op te wachten. Als een nat haantje uit een doosje dook spits Wieringa plotseling tussen hen op en tikte met de punt van zijn schoen de bal langs de aan de grond genagelde keeper het doel in, 0-2.

DVSU probeerde uit alle macht wat terug te doen, maar kwam niet verder dan een sporadische hoekschop. Na één van deze corners pikte Blaf op links de bal op en gaf vervolgens een schitterende faitrade bananenpass op de diepgaande Van Woudenberg. Kevin had al snel enkele meters voorsprong op zijn directe belagers en omdat de keeper ervoor koos zich richting doellijn terug te trekken, kreeg Kevin een hoop tijd om te bepalen of hij de bal over of langs de keeper zou gaan schieten. Hij besloot uiteindelijk voor de zekerste optie te gaan en de bal rechts van de keeper in het doel te plaatsen, 0-3.

Dit bleek de ruststand. Terwijl de dorstige spelers enkele bekertjes pisgele ranja leegslurpten werden twee wissels geëffectueerd. Bob de vlagger verruilde van plaats met linksback Schaap en de op Rhodos uitgeruste Edwin verving als rechtshalf Giro, die zijn krachten moest sparen voor de limbojacht later die dag. DGS bleef als pinchhitter nog even langs de kant.

Onder aanvoering van nummer 10 Jeffrey begon het derde sterk aan de tweede helft. Met een doordacht steekballetje stuurde Jef Smit de zestien in. Marcel was zijn directe tegenstander met een lepe loopactie te snel af en schoot op doel. De corpulente keeper wist zijn inzet echter te pareren, maar moest vervolgens met lede ogen toezien hoe Kevin in de rebound de bal in het onbewaakte doel schoot, 0-4.

Dankzij deze goal kon vrijwel zeker gesteld worden dat de winst binnen was. FC Driebergen 3 wenste echter geen gas terug te nemen en ging gretig op zoek naar nog meer treffers. Deze gretigheid werd het best belichaamd door Bob en zeg nou zelf als gretigheid dan toch belichaamd moet worden, kan dit het beste door Bob gebeuren. Waarschijnlijk zou de gretigheid het liefst hebben gezien dat Bob bij het belichamen de van Sjaak geleende hagelwitomrande prada zonnebril had opgehouden, maar ook abstracte begrippen kunnen niet alles hebben.
Met zijn nieuwe kicksen stoomde Bob keer op keer op langs de linkerkant om vervolgens menig vervaarlijke voorzet af te leveren. Eén van deze voorzetten belandde in de zestien in de voeten van spits Hanesteijn. Helaas kreeg hij de bal niet lekker onder controle, zodat een doelrijpe kans uitbleef. Voor Thijs was dit het teken om zich op de Mudmasters te gaan richten en plaats te maken voor de rentree van phoenix Sjakemans.

Marchal had nog wel goesting in een paar doelpunten en algauw kon hij zich als aangever verdienstelijk maken. Met zijn rug naar de goal werd Sjaak halverwege de DVSU helft ingespeeld. Hierna draaide hij behendig weg bij een verdediger en gaf de bal in de loop mee met de diepgaande Kevin. Van Woudenberg gooide er onderweg naar het doel nog een enkele lichaamsschijnbeweging uit en schoot voor de derde maal deze wedstrijd de bal het doel in, 0-5. Als beloning voor zijn hattrick mocht Kevin later die middag in zijn eentje kantinedienst draaien.

Het doelpuntenfestijn was hiermee nog niet afgelopen. Al slalommend baande Sjaak zich vanaf rechts een weg naar de zestien. Rand strafschopgebied wilde hij de bal afleggen op de links van hem gereed staande Smit. Voordat Marcel de bal echter op het doel kon vuren, kwam er naast hem een verdediger inglijden die de bal eigenvoetig in het doel schoof, 0-6.

Vlak voor tijd stoomde gretige Bob nog maar eens op, kreeg de bal netjes ingespeeld, haalde voor de zoveelste keer de achterlijn en gaf een hoge voorzet op de rechts in de zestien mee opgekomen Patrick. PWP kon de bal helaas niet in één tijd op doel schieten, maar wist het leder wel netjes onder controle te krijgen. Vervolgens belandde hij met een omtrekkende solo tot bij de achterlijn en trok de bal terug op Sjaak, die uiteraard op de goede plek stond en zijn eerste doelpunt van deze jaargang aantekende, 0-7.

Een mooie stand om op een bankje in de zon Jupilers weg te gaan tikken.

Opstelling: M. de Laat, B. Te Laat, K. van Daatselaar, S. Bruining, M. Schaap (B. von Giessen), P. Schenkels, L. Fonteijne (E. Schenkels), M. Smit, T. Wieringa (J. Marchal), J. Veenendaal, K. van Woudenberg