Zwaarbevochten overwinning dankzij uitmuntende keeper

Paul Brink Advies

Voorafgaand aan de wedstrijden van zaterdag probeert het lachende derde altijd op donderdag serieus te trainen. Ook deze donderdag waren er ruim 15 man aanwezig, echter was MOurinho niet aanwezig. Wat nu? Gelukkig heeft hij ons met een uitgebreide tekening uitgelegd hoe de training zou moeten verlopen zie onderstaande foto.

Zoals Messi ooit zijn handtekening op een bierviltje zette zo zou dit papiertje zomaar het begin kunnen zijn van een carrière van een legendarische trainer, de tegenstander mag deze ene keer haar voordeel ermee doen.

Zaterdag was het tijd om de strijd aan te gaan met VRC uit Veenendaal. Na een lange en welverdiende vakantie was Sjakemans weer terug, op een paar vreemde keuzes in het verkeer na (de weg was afgesloten en Sjakemans en grote vriend blaffer dachten handig om te rijden wat niet het geval was) heeft hij in overleg met onze kroket beest Cees besloten de volgende elf de wei in te sturen:
Evers op goal, achterin Bjorn, Ibi, Rook en Albin, middenveld Pim, Mike, Kevin en Mazlum, voorin bestaande uit de gebroeders van der Werf, Jelle en Hidde.

Wederom een sterke bank met Bagdad, Arjan en Elmar (dit keer echt op de bank Sophie!).

De speelstijl van VRC is vergelijkbaar met die van Bunnik vorige week. Negen man compact achter de bal en twee man voorin waarbij hun gevaarlijkste man, de spits, constant werd gezocht. De wedstrijd begon aan onze kant wat rommelig, we hadden het geduld niet en daardoor ontstond vaak slordig balverlies. Dit werd meteen afgestraft, op het middenveld verliezen wij de bal waarbij de spits meteen wordt gezocht door VRC. Met een mooie actie passeert hij twee spelers en de altijd solide Evers wordt gedwongen uit te komen en wordt ook gepasseerd en op een leeg goal schiet de spits binnen, 1-0. Ondanks deze snelle tegenslag recht het lachende derde haar rug om de aansluiting te vinden. Met als gevolg een zeer snelle aansluitingsgoal. Mazlum krijgt de bal aan de linkerkant en met een scherpe voorzet zaait hij verwarring tussen de verdediging en de keeper waardoor de bal voor de voeten van Pim beland en die schiet de bal binnen, 1-1.

Daarna volgt een goede aanval waarbij Kevin met een goede actie op de keeper af lijkt te gaan, helaas wordt hij naar de grond getrokken. De vrije trap wordt genomen door Bjorn en de bal scheert net over de rechterkruising. Hierna volgt wederom een goede aanval waarbij Jelle zichzelf goed vrij speelt en de bal keurig op de vijf meter afgeeft aan zijn grote broer Hidde, helaas heeft hij het vizier niet op scherp en schiet de bal over de goal. Hij was niet de enige die het vizier niet op scherp had, Mazlum dacht rustig een balletje terug te spelen op de verdediging maar helaas kwam deze bij de tegenstander. Op onze helft gaan ze met drie man op de goal af en gelukkig schieten ze over de goal. Dit zal niet de enige kans zijn die ze krijgen. Op een schot van Pim na krijgt VRC de meeste kansen. Gelukkig is daar onze keeper die met de ene na de andere redding voorkomt dat het lachende derde op een achterstand komt. Door deze acties gaan wij de rust in met een 1-1 stand.

In de rust wordt besproken wat er goed ging, maar wat er fout ging had meer de overhand. Rook Hidde en Kevin mochten plaatsmaken voor Bagdad, Elmar en Arjan.

Aan het begin van de tweede helft is het gelijk oppassen geblazen voor Driebergen. Na knullig balverlies op het middenveld moet Edwin gelijk handelend optreden en hij doet dit met verve.

Driebergen krijgt iets meer grip op het spel en er worden iets minder fouten gemaakt. Het 3de komt er via een mooie combinatie uit met een voorzet tot gevolg. Helaas was de poging van Elmar te zwak en werd hij van de lijn gehaald. Wellicht toch maar eerst zorgen dat er wat kracht wordt opgebouwd in die beentjes.

Af en toe komt VRC er toch nog gevaarlijk uit. Helaas wordt dit vaak ingeleid door knullig balverlies bij de vandaag stroef lopende voetbalmachine uit Driebergen. Er volgt balverlies op het middenveld waarbij de achterhoede niet goed staat. VRC countert snel over hun linkerkant. De bal wordt hoog voorgegeven en de speler van VRC plukt de bal fraai uit de lucht. Hij kapt Albin uit en de overige verdedigers twijfelen wat ze moeten doen waardoor hij simpel kan afdrukken. VRC op 2-1
De technische staf, de wisselbank en de twee toeschouwers(ja toen mocht het nog) gaan er eens goed voor zitten. Nu moet het lachende derde wel een tandje bijschakelen, want het kan toch niet zo zijn dat we hier gaan verliezen.

FCD heeft iemand op het middenveld die al sinds mensenheugenis verliefd is op de bal; Bagdad. 1 keer raken doet hij bij hoge uitzondering want hij is meer de man van de dribbel. Een dribbel zoals de grote Maradonna ze het liefste ziet. Alleen dan met het gezicht naar beneden en het liefste nog met oogkleppen op. Dit levert mooie momenten op, maar ook spannende aangezien medespelers ook niet altijd kunnen weten wat ze moeten verwachten. Wellicht was het deze wedstrijd ook een gevalletje overcompensatie, aangezien hij de eerste helft vanaf de bank moest toekijken. Daarnaast zal ook de aanvoerdersband, die wederom om onverklaarbare redenen zijn arm zat, hebben meegespeeld. Via één van Bagdads befaamde acties komt de bal aan de linkerkant van het veld bij Elmar. Hij sprint de 16 in met bal en kapt op precies het juiste moment. De verdediger van VRC staat geheel geparkeerd en probeert met een uiterste voetbeweging de bal weg te trappen. Dit mislukt volledig en een flinke schop tot gevolg. Het geluid van schoen tegen scheenbeschermer was in de weide omgeving van Veenendaal te horen. De scheidsrechter aarzelde niet en bracht de fluit naar zijn mond. Ik dacht zelfs dat ik er een klein beetje geluid uit hoorde komen, maar toen bedacht de beste man zich. Tot ontzetting van iedereen die aan het kijken was bleek het volgens de beste man geen strafschop.

Dit blijkt voor FCD te werken als een rode lap op een stier en Driebergen bijt meer van zich af en weet voetballende de overhand te krijgen. Na een van de vele aanvallen in korte tijd krijgt FCD een corner. Kevin staat achter bal en trapt deze loepzuiver. De bal is hard, strak en wacht alleen nog een voorhoofd die dit buitenkansje kan verzilveren. De bal vindt het voorhoofd van Elmar, of andersom, en de bal belandt snoeihard in de kruising. Elmar schreeuwt het uit als een woeste Viking. Iets met sportieve wraak en het feit dat hij na lang blessureleed weer mag scoren. Naar verluidt heeft hij nog steeds tranen in zijn ogen van dit memorabele moment. Meer dan verdiend komt het 3de op gelijke hoogte. 2-2

Het 3de wil logischerwijs meer. Na de verdiende gelijkmaker probeert het alle registers open te trekken om tot de bevrijdende 2-3 te komen. Helaas blijkt er toch weer wat zand in de motor te lopen en moet Driebergen een aantal keer oppassen dat het niet zelf de spreekwoordelijke deksel op de neus krijgt. Pim, die een linie naar achteren schoof stond een aantal keer goed opgesteld en kon daarom als redder in nood optreden. De keren dat zelfs hij het gevaar niet kon tegenhouden was daar nog altijd de blonde goalie Evers die de ballen keurig kon tegenhouden.

Diep in de tweede helft was er nog een naar moment die gelukkig goed afliep. Op de helft van Driebergen lijkt de spits van VRC de bal te verliezen en deze beland precies tussen hem en Albin in. De VRC’er besluit vervolgens met gestrekt been over de bal heen te stappen en zijn noppen precies op Albin zijn scheenbeen te plaatsen. Een hoop geschreeuw en een klein beetje geduw tot gevolg. Helaas kon Albin niet verder en moest plaatsnemen op de bank. 2de keer dit seizoen voor het Poolse werkpaard die zich mogelijk kan opmaken voor de prijs van pechvogel van het jaar.

Vijf minuten voor tijd is het dan toch raak voor FCD. Een speler van VRC krijg de bal in de eigen 16 ongelukkig tegen zijn arm. Ongelukkig of niet, dit was wederom een zuivere penalty. Je ziet alles en iedereen met een Driebergs hart kijken naar de scheids. Hij probeert het nog wel, maar ziet al snel dat zelfs hij dit niet kan ontkennen en besluit vervolgens toch maar te fluiten voor een strafschop. Pim gaat achter de bal staan en met zijn laatste krachten schiet hij de 2-3 binnen. Letterlijk zijn laatste krachten, aangezien hij vanaf de 16 direct naar de kant loopt vanwege een blessure die hij opliep bij het schieten. Iets in het kader van “take one for the team”. Vijf minuten later fluit de scheidsrechter af en kunnen we, voor de laatste keer, aan het bier.

Al met al een rommelige wedstrijd waarbij het 3de zowaar punten had kunnen laten liggen. Door toe te slaan op de juiste momenten en door toedoen onze sluitpost en tevens kersverse vader slepen we de drie punten toch binnen.

Door deze acties is het tijd voor een kleine ode aan de grote vriend van Frank en Ronald: Edwin Evers. Wij zijn begonnen met het lachende derde om met vrienden een leuk team op de been te brengen maar wel een team die resultaat wilt boeken. Het resultaat van afgelopen zaterdag was een teamprestatie maar in het bijzonder de verdienste van de enige van ons team die zijn handen mag gebruiken, Edwin Evers. En nee, dit is niet de bekende radio dj.
De katachtige en ijskoude Evers is in de eerste wedstrijden van het lachende derde een zeer betrouwbare factor gebleken. Mogelijk zal dit komen door zijn beroep als piloot. Mocht de solide verdediging uitgespeeld worden dan weten ze dat daar altijd Evers nog staat, een geruststellende gedachte! Het is geen moderne meevoetballende keeper maar een zeer sterke en solide keeper die in de lucht en 1 op 1 zeer moeilijk te verslaan is. Wederom heeft hij mede het lachende derde de drie punten bezorgd.

Zaterdag staat thuis de wedstrijd tegen Candia op het programma. Het normaal in grote getale publiek is hier helaas niet meer welkom. Dus zal het spannend worden hoe het 3de omgaat met het gemis van het legioen. Eén ding is zeker, we gaan weer de tijd in van Floris en Q en Q, want we mogen naar de club in volledig tenue. Of het minstens twee uur te vroeg zal zijn, dat betwijfel ik.